كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ، از طرف آنان نگهدارى نمايد ، وقف
صحيح است .
( مسأله 2690 ) ظاهر اين است كه در أوقاف عامه از قبيل مدارس ومساجد وأمثال اينها
قبض معتبر نباشد ووقفيت به مجرد وقف نمودن محقق مىشود .
( مسأله 2691 ) وقف كننده بايد مكلف وعاقل وبا قصد اختيار باشد وشرعا بتواند در
مال خود تصرف كند ، بنابر اين سفيه ( يعنى كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف
مىكند ) چون حق ندارد در مال خود تصرف نمايد اگر چيزى را وقف كند صحيح نيست .
( مسأله 2692 ) اگر مالي را براي بچهاى كه در شكم مادر است وهنوز به دنيا نيامده
وقف كند صحت آن محل اشكال ولازم است رعايت احتياط نمايند ولى اگر براي
اشخاصى كه فعلا موجودند وبعد از آنها براي كساني كه بعدا به دنيا مىآيند وقف نمايد اگر
چه در موقعى كه وقف محقق مىشود در شكم مادر هم نباشند مثلا چيزى را بر أولاد خود
وقف كند كه بعد از آنان وقف نوههاى أو باشد وهر دستهاى بعد از دسته ديگر از وقف
استفاده كنند صحيح است .
( مسأله 2693 ) اگر چيزى را بر خودش وقف كند مثل آن كه دكانى را وقف كند
كه عايدى آن را بعد از مرگ أو خرج مقبرهاش نمايند صحيح نيست ، ولى اگر مثلا مالي را
بر فقرا وقف كند وخودش فقير شود ، مىتواند از منافع وقف استفاده نمايد .
( مسأله 2694 ) اگر براي چيزى كه وقف كرده متولى معين كند ، بايد مطابق
قرارداد أو رفتار نمايند ، واگر معين نكند ، چنانچه بر افراد مخصوصى مثلا بر أولاد
خود وقف كرده باشد وآنها بالغ باشند ، اختيار با خود آنان است واگر بالغ نباشند
اختيار با ولى ايشان است وبراي استفاده از وقف اجازه حاكم شرع لازم نيست .
( مسأله 2695 ) اگر ملكي را مثلا بر فقرا يا سادات وقف كند ، يا وقف كند كه
منافع آن به مصرف خيرات برسد ، در صورتي كه براي آن ملك متولى معين نكرده باشد ،
اختيار آن با حاكم شرع است .