احكام وقف ( مسأله 2685 ) اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو خارج مىشود ، وخود
أو وديگران نمىتوانند آن را ببخشند ، يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث
نمىبرد ، ولى در بعضي از موارد كه در مسأله ( 2102 و 2103 ) گفته شد فروختن
آن اشكال ندارد .
( مسأله 2686 ) لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا
بگويد خانه خود را وقف كردم وخودش يا كسى كه خانه را برايش وقف كرده ،
يا وكيل ، يا ولى آن كس بگويد قبول كردم وقف صحيح است بلكه به عمل نيز وقف محقق
مىشود مثلا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ويا جائى را به قصد
مسجد بودن بسازد ودر اختيار نماز گزاران بگذارد وقفيت محقق مىشود . ودر موقوفات
عامه مثل مسجد ومدرسه يا چيزى كه براي عموم وقف كند ، يا مثلا بر فقرا يا سادات
وقف نمايد ، قبول كردن كسى در صحت وقف لازم نيست .
( مسأله 2687 ) اگر ملكي را براي وقف كردن معين كند وپيش از خواندن صيغه وقف
پشيمان شود ، يا بميرد ، وقف درست نيست .
( مسأله 2688 ) كسى كه مالي را وقف مىكند ، بايد از موقع خواندن صيغه ، مال
را براي هميشه وقف كند واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از
موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست . ونيز اگر بگويد تا ده سال
وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال وقف باشد ، پنج سال وقف نباشد
ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست .
( مسأله 2689 ) وقف در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه
براي أو وقف شده يا وكيل ، يا ولى أو بدهند ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف