صحيح نيست ولى آدم لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است .
( پنجم ) عمل كردن به قسم براي أو ممكن باشد واگر موقعى كه قسم مىخورد ،
ممكن باشد وبعدا از عمل به آن عاجز شود ، از وقتي كه عاجز مىشود قسم أو به هم مىخورد
وهمچنين است اگر عمل كردن به نذر يا قسم يا عهد بقدرى مشقت پيدا كند كه نشود
آن را تحمل كرد .
( مسأله 2681 ) اگر پدر از قسم خوردن فرزند جلوگيرى كند ، يا شوهر از قسم
خوردن زن جلوگيرى نمايد ، قسم آنان صحيح نيست .
( مسأله 2682 ) اگر فرزند بدون اجازه پدر وزن بدون اجازه شوهر قسم
بخورد ، پدر وشوهر مىتوانند قسم آنان را به هم بزنند . بلكه ظاهر آن است كه
قسم آنها بدون اجازه پدر وشوهر منعقد نمىشود وهمچنين است حكم كنيز
وبنده نسبت به مولايشان .
( مسأله 2683 ) اگر انسان از روى فراموشى ، يا ناچارى يا ندانستن به قسم
عمل نكند كفاره بر أو واجب نيست وهمچنين است اگر مجبورش كنند كه به قسم
عمل ننمايد . وقسمي كه آدم وسواسى مىخورد ، مثل اين كه مىگويد والله الآن مشغول
نماز مىشوم ، وبواسطة وسواس مشغول نمىشود ، اگر وسواس أو طورى باشد كه
بىاختيار به قسم عمل نكند كفاره ندارد .
( مسأله 2684 ) كسى كه قسم مىخورد ، كه حرف من راست است چنانچه حرف
أو راست باشد قسم خوردن أو مكروه است واگر دروغ باشد حرام واز گناهان
بزرگ مىباشد ولى اگر براي اين كه خودش يا مسلمان ديگرى را از شر ظالمي نجات
دهد ، قسم دروغ بخورد اشكال ندارد بلكه گاهى واجب مىشود ، اما اگر بتواند
توريه كند ( يعنى موقع قسم خوردن طورى نيت كند كه دروغ نشود بهتر اين است كه توريه
نمايد مثلا اگر ظالمي بخواهد كسى را اذيت كند واز انسان بپرسد كه أو را ديدهاى ؟
وانسان يك ساعت قبل أو را ديده باشد ، بگويد أو را نديدهام وقصد كند كه از پنج
دقيقه پيش نديدهام .