( مسأله 2708 ) اگر انسان وصيت كند كه چيزى از اموالش مال كسى باشد در
صورتي كه آن كس وصيت را قبول كند اگر چه قبولش در زمان زنده بودن موصى
باشد آن چيز را بعد از مردن موصى مالك مىشود بلكه ظاهر اين است كه قبول أصلا
معتبر نباشد وفقط رد مانع است .
( مسأله 2709 ) وقتي انسان نشانههاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا امانتهاى
مردم را به صاحبش برگرداند يا آن كه به آنها اطلاع دهد واگر به مردم بدهكار است
وموقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد ، واگر خودش نمىتواند بدهد ، يا موقع
دادن بدهى أو نرسيده ، بايد وصيت كند وبر وصيت شاهد بگيرد ولى اگر بدهى أو
معلوم باشد ، وصيت كردن لازم نيست .
( مسأله 2710 ) كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر خمس
وزكات ومظالم بدهكار است ، بايد فورا بدهد واگر نمىتواند بدهد ، چنانچه از خودش
مال دارد ، يا احتمال مىدهد كسى آنها را ادا نمايد ، بايد وصيت كند وهمچنين
است اگر حج بر أو واجب باشد .
( مسأله 2711 ) كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر نماز وروزه
قضا دارد ، بنابر احتياط ( واجب ) بايد وصيت كند كه از مال خودش براي آنها أجير بگيرند ،
بلكه اگر مال نداشته باشد ولى احتمال بدهد كسى بدون آن كه چيزى بگيرد آنها را
انجام مىدهد ، باز هم وصيت نمايد . واگر قضاى نماز وروزه أو به تفصيلي كه در
باب نماز قضاء گفته شد ، بر پسر بزرگترش واجب باشد بنابر احتياط ( واجب ) بايد به أو اطلاع
دهد يا وصيت كند كه براي أو بجا آورند .
( مسأله 2712 ) كسى كه نشانههاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر مالي پيش كسى
دارد يا در جائى پنهان كرده است كه ورثه نمىدانند ، چنانچه بواسطة ندانستن ، حقشان
از بين برود ، بايد به آنان اطلاع دهد ولازم نيست براي بچههاى صغير خود قيم
و