( مسأله 2189 ) اگر أجير با انسان شرط كند كه فقط براي خود انسان كار كند ،
نمىشود أو را به ديگرى اجاره داد مگر به نحوى كه در مسأله قبلي گذشت . واگر شرط
نكند ، چنانچه أو را به چيزى كه اجرت أو قرار داده اجاره دهد ، بايد زيادتر نگيرد
واگر به چيز ديگرى اجاره دهد ، مىتواند زيادتر بگيرد . وهمچنين است اگر خودش
أجير كسى شود وبراي انجام آن عمل شخص ديگرى را به كمتر اجاره نمايد . ولى
اگر مقدارى از آن عمل را خودش انجام داده باشد مىتواند ديگرى را به كمتر
اجاره نمايد .
( مسأله 2190 ) اگر غير خانه ودكان وأطاق وأجير ، چيز ديگر مثلا زمين را
اجاره كند ومالك با أو شرط نكند كه فقط خودش از آن استفاده نمايد ، اگر چه
بيشتر از مقدارى كه اجاره كرده آن را اجاره دهد اشكال ندارد .
( مسأله 2191 ) اگر خانه يا دكانى را مثلا يك سأله به صد تومان اجاره كند واز
نصف آن خودش استفاده نمايد . مىتواند نصف ديگر آن را به صد تومان اجاره دهد ،
ولى اگر بخواهد نصف آن را به زيادتر از مقدارى كه اجاره كرده مثلا به صد وبيست تومان
اجاره دهد ، بايد در آن ، كارى مانند تعمير انجام داده باشد .
شرائط مالي كه آن را اجاره مىدهند
( مسأله 2192 ) مالي را كه اجاره مىدهند چند شرط دارد : ( أول ) آن كه معين
باشد ، پس اگر بگويد يكى از خانههاى خود را اجاره دادم درست نيست . ( دوم )
مستأجر آن را ببيند ، يا كسى كه آن را اجاره مىدهد طورى خصوصيات آن را بگويد
كه كاملا معلوم باشد . ( سوم ) تحويل دادن آن ممكن باشد پس اجاره دادن
اسبى كه فرار كرده ، باطل است . ( چهارم ) آن كه استفاده از آن مال منجر به اتلاف واز بين
بردنش نشود ، پس اجاره دادن نان وميوه وخوردنيهاى ديگر صحيح نيست . ( پنجم )
استفادهاى كه مال را براي آن ، اجاره دادهاند ، ممكن باشد ، پس اجاره دادن زمين