( مسأله 1665 ) روزهدار نبايد جائى برود كه مىداند چيزى در گلويش
مىريزند ، يا مجبورش مىكنند كه خودش روزه خود را باطل كند ، واگر برود ،
وچيزى در گلويش بريزند ، يا از روى ناچارى خودش كارى كه روزه را باطل مىكند
انجام دهد ، روزه أو باطل مىشود ، بلكه اگر قصد رفتن كند ، اگر چه نرود روزهاش
باطل است .
آنچه براي روزهدار مكروه است
( مسأله 1666 ) چند چيز براي روزهدار مكروه است واز آن جمله است : ( 1 )
دوا ريختن به چشم وسرمه كشيدن ، در صورتي كه مزه يا بوى آن به حلق برسد ( 2 )
انجام دادن هر كارى مانند خون گرفتن وحمام رفتن كه باعث ضعف مىشود ( 3 )
انفيه كشيدن ، اگر نداند كه به حلق مىرسد واگر بداند به حلق مىرسد جايز نيست ( 4 )
بو كردن گياههاى معطر ( 5 ) نشستن زن در آب ( 6 ) استعمال شياف ( 7 ) تر
كردن لباسى كه در بدن است ( 8 ) كشيدن دندان وهر كارى كه بواسطة آن از
دهان خون بيايد . ( 9 ) مسواك كردن با چوب تر ( 10 )
بىجهت آب يا چيزى روان در
دهان كردن . ونيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى زن خود را
ببوسد ، يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد . واگر به قصد بيرون آمدن
منى باشد روزه أو باطل مىشود .
جاهائى كه قضا وكفاره واجب است
( مسأله 1667 ) اگر در روزه ماه رمضان در شب جنب شود وبه تفصيلي كه در مسأله
( 1639 ) گفته شد بيدار شود ودوباره بخوابد وتا اذان صبح بيدار نشود فقط بايد
قضاى آن روزه را بگيرد . ولى اگر كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند عمدا
انجام دهد در صورتي كه مىدانسته آن كار روزه را باطل مىكند ، قضا وكفاره بر أو
واجب مىشود .