مانند دلالى وحمالى كه عينش يا عوضش باقي نمىماند جزء مخارج
كسب است كه اگر به خود آن خرجها خمس تعلق نگرفته از فائده كسب
مىتوان جاى آن گذاشت وآن مقدار را جزء فائده محسوب نكرد .
مسأله 1784 - آنچه از منافع كسب در بين سال به مصرف خوراك
وپوشاك واثاثيه وخريد منزل وعروسى وجهيزيه دختر اگر در وقتي تهيه
شود كه معمولا به تهيه آن حاجت است وزيارة ومانند اينها مىرساند در
صورتي كه از شأن أو زياد نباشد وزيادة روى هم نكرده باشد ، خمس ندارد .
مسأله 1785 - مالي را كه انسان به مصرف نذر وكفاره مىرساند ، جزء
مخارج ساليانه است . ونيز مالي را كه به كسى مىبخشد يا جايزه مىدهد در
صورتي كه از شأن أو زياد نباشد از مخارج ساليانه حساب مىشود .
مسأله 1786 - اگر انسان در شهري باشد كه معمولا هر سال مقدارى
از جهيزيه دختر را تهيه مىكنند ، وتهيه آن مورد حاجت باشد چنانچه در
بين سال از منافع آن سال جهيزيه بخرد ، خمس آن را نبايد بدهد واگر از
منافع آن سال در سال بعد جهيزيه تهيه نمايد بايد خمس آن را بدهد .
مسأله 1787 - مالي را كه خرج سفر حج وزيارتهاى ديگر مىكند ، از
مخارج سالى حساب مىشود كه در آن سال شروع به مسافرت كرده ، اگر چه
سفر أو تا مقدارى از سال بعد طول بكشد .
مسأله 1788 - كسى كه از كسب وتجارت فايدهاى برده اگر مال ديگرى
هم دارد كه خمس آن واجب نيست ، مىتواند مخارج سال خود را فقط از
فايده كسب حساب كند .
مسأله 1789 - اگر آذوقهاى كه براي مصرف سالش خريده در آخر
سال زياد بيايد ، بايد خمس آن را بدهد . وچنانچه بخواهد قيمت آن را بدهد ،
در صورتي كه قيمتش از وقتي كه خريده زياد شده باشد ، بايد قيمت آخر سال
را حساب كند .