تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
اذانى را كه گفته اذان اين اقامه حساب نشود مستحب است دوباره اذان واقامه را بگويد ونيز اگر بين اذان واقامه ونماز به قدرى فاصله دهد كه اذان واقامه آن نماز حساب نشود ، مستحب است دوباره براي آن نماز ، اذان واقامه بگويد .
مسأله 934 - اذان واقامه بايد به عربى صحيح گفته شود ، پس اگر به عربى غلط بگويد ، يا بجاى حرفى حرف ديگر بگويد ، يا مثلا ترجمه آنها را به فارسي بگويد صحيح نيست .
مسأله 935 - اذان واقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود واگر عمدا يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد باطل است .
مسأله 936 - اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه بايد اذان را بگويد ، ولى اگر مشغول اقامه شود وشك كند كه اذان گفته يا نه ، گفتن اذان لازم نيست .
مسأله 937 - اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد ، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست .
مسأله 938 - مستحب است انسان در موقع گفتن اذان ، رو به قبله بايستد وبا وضو يا غسل باشد ودستها را به گوش بگذارد وصدا را بلند نمايد وبكشد وبين جمله‌هاى اذان كمي فاصله دهد وبين آنها حرف نزند .
مسأله 939 - مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد وآن را از اذان آهسته تر بگويد وجمله‌هاى آن را به هم نچسباند ، ولى به اندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مىدهد ، بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد .
مسأله 940 - مستحب است بين اذان واقامه يك قدم بردارد ، يا قدرى بنشيند يا سجده كند ، يا ذكر بگويد يا دعا بخواند ، يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ولى حرف زدن بين اذان واقامه نماز صبح مستحب نيست ، ولى نماز خواندن بين اذان واقامه نماز مغرب را به اميد ثواب بياورد .
مسأله 941 - مستحب است كسى را كه براي گفتن اذان معين مىكنند ، عادل ووقت شناس وصدايش بلند باشد واذان را در جاى بلند بگويد .