مسأله 957 - اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ،
بايد به شك خود اعتنا نكند .
قيام ( ايستادن ) مسأله 958 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام
متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره وقيام بعد از ركوع
ركن نيست واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 959 - واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا يقين
كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .
مسأله 960 - اگر ركوع را فراموش كند وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد كه
ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود واگر بدون اين كه بايستد ، به حال خميدگى به ركوع
برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده ، نماز أو باطل است .
مسأله 961 - موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود
وبه جائى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در حال خم شدن براي ركوع پاها را
حركت دهد اشكال ندارد .
مسأله 962 - اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به
طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند ، اشكال ندارد ولى در قيام موقع گفتن تكبيرة الاحرام
وقيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط واجب ، بايد نماز را تمام
كند ودوباره بخواند .
مسأله 963 - احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين
باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد واگر روى يك پا هم باشد اشكال
ندارد .
مسأله 964 - كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه
به حال ايستادن معمولى نباشد نمازش باطل است .
مسأله 965 - موقعى كه انسان در نماز مىخواهد كمي جلو يا عقب رود ، يا كمي
بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد ولى بحول الله وقوته أقوم
واقعد را بايد در حال برخاستن بگويد ودر موقع گفتن ذكرهاى واجب هم بدن بايد
بىحركت باشد بلكه احتياط واجب آنست كه در موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز ، بايد
بدنش آرام باشد .