مسأله 1845 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را بداند
ولى صاحب آن را نشناسد ، بايد آن مقدار را به نيت صاحبش صدقه بدهد
واحتياط مستحب آن است كه از حاكم شرع هم اذن بگيرد .
مسأله 1846 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را نداند
ولى صاحبش را بشناسد ، بايد يكديگر را راضى نمايند وچنانچه صاحب مال
راضى نشود ، در صورتي كه انسان بداند چيز معينى مال أو است وشك كند كه
بيشتر از آن هم مال أو هست يا نه ، بايد چيزى را كه يقين دارد مال أو است به أو
بدهد ، واحتياط مستحب آن است مقدار بيشترى را كه احتمال مىدهد مال أو
است به أو بدهد .
مسأله 1847 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد وبعد بفهمد كه
مقدار حرام بيشتر از خمس بوده ، بنابر احتياط واجب مقدارى را كه مىداند از
خمس بيشتر بوده ، از طرف صاحب آن صدقه بدهد .
مسأله 1848 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد ، يا مالي كه
صاحبش را نمىشناسد به نيت أو صدقه بدهد ، بعد از آن كه صاحبش پيدا شد ،
ضامن بودن وى محل تأمل است .
مسأله 1849 - اگر مال حلالى با حرام مخلوط شود ومقدار حرام معلوم باشد
وانسان بداند كه صاحب آن از چند نفر معين بيرون نيست ولى نتواند بفهمد
كيست ، بايد مال را بطور مساوى بين آنان تقسيم كند مگر آن كه مخلوط شدن مال
با تقصير وتفريط خودش بوده كه در اين صورت ، بنابر احتياط واجب بايد به هر
نحو كه ممكن است از تمام آنها تحصيل رضايت نمايد .
5 - جواهرى كه به واسطه فرو رفتن در دريا به دست مىآيد :
مسأله 1850 - اگر بواسطة غواصى يعنى فرو رفتن در دريا لؤلؤ ومرجان يا
جواهر ديگرى كه با فرو رفتن در دريا بيرون مىآيد بيرون آورند ، روييدنى باشد ، يا