وقف وقف آن است كه انسان مالي را به صورت مخصوص به موارد ومصارف معينى ،
اختصاص دهد ، واحكام آن در مسائل آينده گفته خواهد شد .
( 2149 ) اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو خارج مىشود وخود أو
وديگران نمىتوانند آن را ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ،
ولى در بعضي از موارد بسيار نادر كه در كتاب هاى مفصل بيان شده است به طور
استثنايى ، فروختن آن جايز است .
( 2150 ) لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد ، خانه
خود را وقف كردم ، وقف صحيح است ومحتاج به قبول هم نيست ، ولى در وقف
خاص ، قبول كردن مطابق احتياط است .
( 2151 ) اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه وقف پشيمان
شود يا بميرد ، وقف درست نيست .
( 2152 ) كسى كه مالي را وقف مىكند ، بنا بر اظهر مىتواند شرط كند كه تا مدتي
ويا تا وقتي زنده است خودش ويا متعلقين أو از مال موقوفه ، استفاده نمايند
ومنافع آن مال به آنها برسد .
( 2153 ) وقف در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براي
أو وقف شده يا وكيل ، يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف
كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ، از طرف آنان نگهدارى نمايد وقف
صحيح است .
( 2154 ) اگر مسجد را وقف كنند ، بعد از آن كه واقف به قصد واگذار كردن اجازه