توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 429

وقف وقف آن است كه انسان مالي را به صورت مخصوص به موارد ومصارف معينى ، اختصاص دهد ، واحكام آن در مسائل آينده گفته خواهد شد . ( 2149 ) اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو خارج مىشود وخود أو وديگران نمىتوانند آن را ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث نمىبرد ، ولى در بعضي از موارد بسيار نادر كه در كتاب هاى مفصل بيان شده است به طور استثنايى ، فروختن آن جايز است . ( 2150 ) لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد ، خانه خود را وقف كردم ، وقف صحيح است ومحتاج به قبول هم نيست ، ولى در وقف خاص ، قبول كردن مطابق احتياط است . ( 2151 ) اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه وقف پشيمان شود يا بميرد ، وقف درست نيست . ( 2152 ) كسى كه مالي را وقف مىكند ، بنا بر اظهر مىتواند شرط كند كه تا مدتي ويا تا وقتي زنده است خودش ويا متعلقين أو از مال موقوفه ، استفاده نمايند ومنافع آن مال به آنها برسد . ( 2153 ) وقف در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براي أو وقف شده يا وكيل ، يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ، از طرف آنان نگهدارى نمايد وقف صحيح است . ( 2154 ) اگر مسجد را وقف كنند ، بعد از آن كه واقف به قصد واگذار كردن اجازه