وصيت وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براي أو كارهايى انجام
دهند ، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال أو ملك كسى باشد ، يا براي أولاد خود
وكساني كه اختيار آنان با أو است قيم وسر پرست معين كند ، وكسى را كه به أو وصيت
مىكنند ، وصى مىگويند .
( 2162 ) پدر وجد پدرى كه بر أطفال ولايت دارند در صورتي كه يكى از آنها
زنده است ، مىتواند وصيت كند كه سرپرستى اطفالش براي شخص ديگرى باشد ،
وهمين طور مىتواند وصيت كند كه شخص دوم نيز ، بعد از خود شخص سومى را
به عنوان سرپرست أطفال انتخاب كند ، ولى اين حق براي مادر ثابت نيست ، بلكه
قيم أطفال ولى شرعي آنها است .
( 2164 ) كسى كه مىخواهد وصيت كند ، بنابر اظهر مىتواند با اشاره اى كه
مقصودش را بفهماند ، وصيت كند اگر چه لآل هم نباشد .
( 2165 ) بنا بر اظهر انسان مىتواند وصيت خود را به وسيله نوشتن انجام دهد .
( 2166 ) وصيت به صرف كردن مالي در معصيت جايز نيست ، پس وصيتي كه
مشتمل بر كمك ظالم در ظلمش وفاسق در فسقش است باطل مىباشد ، به شرط
اين كه مقصود أو منحصرا اين مصرف خاص بوده باشد ، واگر نه أصل وصيت صحيح
است ، ولى در راههاى خير مصرف مىگردد وهم چنين اگر مورد وصيت مشترك بين
حلال وحرام باشد ، حمل بر حلال مىشود ، مگر آن كه بدانيم كه در وصيت قصد
حرام نموده ، كه در اين صورت صحيح نيست ، واگر وصيت به چيزى كرد كه
استفاده از آن غالبا در حرام است ولى بدانيم كه مقصود أو منفعت حلال بوده است