نذر وعهد ( 2128 ) انسان مىتواند با نذر كردن ، انجام كارى كه مطلوب شارع است ويا ترك
كارى را كه مورد نهى واقع شده بر خود واجب كند .
( 2129 ) كسى كه نذر مىكند بايد عاقل ، بالغ ومسلمان باشد . بنا بر اين نذر از
غير بالغ يا ديوانه ، يا كافر صحيح نيست .
( 2130 ) كسى كه نذر مىكند بايد به اختيار خود نذر كند ، بنابر اين اگر كسى
مجبور شده باشد ، يا عصبانى باشد به طورى كه بي اختيار شده باشد ، يا كسى در
حال غفلت وبي توجهى يا اشتباهى وبدون تصميم نذر كند ، نذر أو صحيح نيست .
( 2131 ) سفيه وكسى كه مفلس است يعنى ورشكست شده ، نذرى كه مربوط به
مسائل مالي باشد از آنان صحيح نيست .
( 2132 ) كسى كه نذر مىكند بايد به قصد قربت ونزديك شدن به خداوند متعال
نذر كند ، بنابر اين اگر براي خدا نذر نكند ، صحيح نيست ، بنابر اين كافى است موقع
نذر كردن بنا بر اظهر بگويد : " لله على " ، يعنى : " براي خداوند ، به عهده من باشد
كه فلان كار را انجام بدهم " ، واگر كسى كه عربى نمىداند ترجمه آن را به هر زبانى
بگويد كافى است .
( 2133 ) اگر نذر كند كارى را انجام دهد ، بايد بنابر أقرب ، آن كار واجب يا
مستحب باشد ، پس اگر نذر كند كار مباحى انجام دهد ، صحيح نيست ، واگر نذر كند
كارى را ترك كند ، بايد آن كار حرام يا مكروه باشد .
( 2134 ) بايد به آنچه كه نذر كرده قدرت وتوانايى داشته باشد ، بنابر اين اگر به
چيزى عقلا يا عادتا قدرت نداشت ونذر كرد ، صحيح نيست .