تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
احكام روزه مسافر ( 1355 ) مسافر نمىتواند در سفر روزه بگيرد ، مگر اين كه روزه گرفتن در سفر را نذر كرده باشد ، كه در اين صورت روزه گرفتن صحيح است ، وبنابر احتياط واجب روزه مستحبى را در سفر به نيت رجاء بايد گرفت ، مگر در مدينه مشرفه كه بنا بر روايت ، مسافر مىتواند براي بر آورده شدن حاجت سه روز روزه بگيرد .
( 1356 ) مسافري كه نماز چهار ركعتي أو شكسته است ، نمىتواند در سفر روزه بگيرد ، ولى مسافري كه نماز أو تمام ، يعنى چهار ركعتي است بايد در حال سفر هم روزه اش را بگيرد ، وتفصيل مسائل در نماز مسافر گذشت .
( 1357 ) اگر مسافر قبل از ظهر به سفر رود روزه اش باطل مىشود ، چه از شب نيت مسافرت داشته باشد يا نه ، ولى احتياط مستحب اين است كه اگر از شب قبل تصميم مسافرت نداشته ، مسافرت نكند .
( 1358 ) اگر مسافر بعد از ظهر از مسافرت برگردد وظهر آن روز در جايى كه نماز تمام است نباشد ، روزه آن روز باطل است ، ولى اگر قبل از ظهر برگردد ، در صورتي كه افطار نكرده باشد ، روزه آن روز بر أو واجب مىشود ، بنابر اين بايد نيت روزه بكند وروزه اش هم صحيح است .
( 1359 ) اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل است ودر سفر روزه بگيرد ، روزه اش باطل است .
( 1360 ) اگر مسافر نداند كه روزه در سفر صحيح نيست وروزه بگيرد روزه اش صحيح است .