تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
در أثناء زن راضى شود ، بنا بر احتياط واجب مرد دو كفاره بدهد وزن يك كفاره واگر زن به نزديكى راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود .
( 1340 ) اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه نزديكى نمايد يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد .
( 1341 ) كسى كه به سبب مسافرت يا بيمارى روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزه دار خود را مجبور به نزديكى كند .
( 1342 ) اگر كفاره واجب شود نبايد در بجا آوردن آن كوتاهى كرد ولى لازم نيست فورا آن را انجام داد .
( 1343 ) اگر كفاره واجب شود وچند سال آن را بجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مواردى كه فقط قضاى روزه واجب است ( 1344 ) غير از مواردى كه در مسائل گذشته بيان شد در چند صورت ديگر هم فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره واجب نيست : 1 - در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسائل قبلي گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود ولى چنان كه گفته شد علاوة بر قضا ، احتياط واجب نيز در دادن كفاره است . 2 - كسى كه مىتواند از صبح شدن مطلع شود ، بدون تحقيق ، كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد وبعد معلوم شود كه صبح بوده است ، ولى اگر چنين كسى تحقيق كرد واطمينان پيدا كرد كه صبح نشده ولى بعد معلوم شد كه صبح شده بود ، قضا بر أو واجب نيست . 3 - كسى كه قادر به تحقيق است ، به قول كسى كه مىگويد : صبح نشده ، اعتماد كند اگر چه از حرف أو اطمينان پيدا كند كه شب است ، وكارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد وبعد معلوم شود صبح بوده است ، وهم چنين است اگر دو نفر عادل شهادت دهند صبح نشده وانسان يقين به شب بودن نداشته باشد ، حتى اگر از