نمىتواند بنا بر احتياط به زن مستحاضة اقتدا نمايد .
( 1177 ) امامت كسى كه مرض خوره يا پيسى دارد ، مكروه است مگر براي كسى
كه مثل أو است ، وامامت براي كساني كه تمايل به امامت أو ندارند مكروه است
وهمچنين كسى كه حد شرعي بر أو اجرا شده ، هر چند توبه كرده وحكم به عدالت
أو شده باشد ، مگر براي مثل خودش على الأظهر ، همچنين امامت كسى كه با تيمم
نماز مىخواند براي كسى كه با وضو نماز مىخواند ، مكروه است .
احكام جماعت ( 1178 ) موقعى كه مأموم نيت مىكند ، بايد امام را معين نمايد ولى دانستن اسم
أو لازم نيست ، مثلا اگر نيت كند : اقتدا مىكنم به امام حاضر ، نمازش صحيح
است .
( 1179 ) اگر كسى به قصد اين كه فلانى است اقتدا كند بعدا معلوم شود كه شخص
ديگرى است ، نماز أو به جماعت باطل است ولو آن ديگرى هم نزد أو عادل باشد ،
واگر به صورت وجوب يا استحباب يا احتياط ، مأموم قرائت نماز خود را خوانده
باشد نماز أو به طور فرادى صحيح است ، ولى اگر طورى بوده كه اگر قبل از نماز
مىفهميد كه دومى است ، به أو هم مثل أولى اقتدامى كرد ، نمازش به جماعت نيز
صحيح است .
( 1180 ) مأموم بايد غير از حمد وسوره ، همه چيز نماز را خودش بخواند ، ولى
اگر ركعت أول يا دوم أو ركعت سوم يا چهارم امام باشد ، بايد حمد وسوره خود را
بخواند .
( 1181 ) مأموم در نماز با مخالفين ( غير شيعه ) واجب است به وظيفة منفرد
عمل كند ، واگر لازم است تقيه كند ، حمد وسوره ولا أقل حمد را به صورت آهسته
بخواند ، ولى در غير اين صورت نماز را اعاده نمايد .
( 1182 ) اگر مأموم در ركعت أول ودوم نماز صبح ، مغرب وعشا صداى حمد
وسوره امام را بشنود ، اگر چه كلمات را تشخيص ندهد ، بايد بنا بر احتياط حمد
و