يعنى انگشتان دست وسينه پا را به زمين بگذارد وزانوها را بلند كند ، وبايد بعد از
تشهد ، با امام برخيزد وحمد وسوره را بخواند ، واگر براي سوره وقت ندارد ، حمد
را تمام كند ودر ركوع خود را به امام برساند ، وچنانچه طورى است كه اگر بخواهد
حمد را بخواند ويا تمام كند به ركوع امام نمىرسد اظهر تمام كردن حمد است اگر
چه احتياط در قصد فرادى است .
( 1160 ) اگر موقعى كه امام در ركعت دوم نماز چهار ركعتي است اقتدا كند ، بايد
در ركعت دوم نمازش كه ركعت سوم امام است بعد از دو سجده بنشيند وتشهد را
به مقدار واجب بخواند وبرخيزد وچنانچه براي گفتن سه مرتبه تسبيحات وقت
ندارد ، يك مرتبه بگويد ودر ركوع يا سجده خود را به امام برساند ، واگر يك مرتبه
تسبيحات را هم وقت ندارد كمتر از آن بگويد وبه ركوع امام برسد واگر أصلا وقت
ندارد ، قريب است كه هيچ ذكر نگويد وبا امام ركوع كند ، اگر چه احتياط در قصد
انفراد واتمام است .
( 1161 ) اگر در ركعت سوم يا چهارم در حالي كه امام ايستاده اقتدا كند ، بنابر
أحوط بايد حمد وسوره را بخواند واگر براي سوره وقت ندارد ، بايد حمد را تمام
كند ودر ركوع خود را به امام برساند ، وچنانچه طورى است كه اگر حمد بخواند يا
حمد را بخواهد تمام كند به ركوع نخواهد رسيد احتياط در اين است كه قصد
فرادى كند وحمد را تمام كرده وبقيه نماز را هم خودش بخواند ، ولى اگر مأموم در
ركعت دوم خود چنانچه طورى است كه اگر بخواهد حمد را تمام كند به ركوع امام
نمىرسد ، نمىتواند حمد را رها كرده وهمراه امام به ركوع برود ، بلكه بايد حمد را
تمام كند وخود را در سجده به امام برساند ، گرچه أحوط در اين صورت قصد
فرادى است .
( 1162 ) كسى كه مىداند اگر سوره را بخواند در ركوع به امام نمىرسد ، بايد
سوره را نخواند .
( 1163 ) كسى كه اطمينان دارد كه اگر سوره را شروع كند يا تمام نمايد به ركوع
امام مىرسد ، احتياط واجب آن است كه سوره را شروع كند ، يا اگر شروع كرده تمام
نمايد .