بايد صبر كند تا امام به أو برسد وبا أو ركوع را تمام كند وبرگشتن جايز نيست ودر
صورتي كه تمام قرائت امام را درك كرده باشد نماز أو صحيح است واگر به حالت
ايستاده برگشت وبا امام دوباره ركوع كرد ، نمازش باطل است ، واگر دوباره ركوع
نكرد نماز وجماعتش صحيح است ، اگر چه معصيت كرده است .
( 1191 ) اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد ، چنانچه امام در ركوع باشد ،
بايد به ركوع برگردد وبا امام سر بردارد ودر اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن
است نماز را باطل نمىكند ، ولى اگر به ركوع برگردد وپيش از آن كه به ركوع برسد ،
امام سر بردارد بنا بر اظهر نمازش باطل است ، وهم چنين در حكم سهو است اگر
فراموش كند كه مأموم است ، ويا گمان كند كه امام سر از ركوع برداشته ، ويا هر
عذرى كه موجب ترك متابعت شده باشد .
( 1192 ) اگر مأموم سهوا قبل از امام سر از ركوع برداشت در حالي كه ذكر واجب
را نگفته بود ، بايد به قصد متابعت به ركوع برگردد وذكر را بگويد ولى اگر ديد كه
نمىتواند به ركوع امام برسد وامام زود سر بر مىدارد ، به ركوع برنگردد وبه سبب
نگفتن ذكر ، نمازش باطل نيست .
( 1193 ) اگر اشتباها سر بردارد وببيند امام در سجده است بايد به سجده برگردد
وچنانچه در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد براي زياد شدن دو سجده كه ركن است
نماز باطل نمىشود .
( 1194 ) كسى كه اشتباها پيش از امام سر از سجده برداشته هر گاه به سجده
برگردد ، وهنوز به سجده نرسيده امام سر بردارد ، نمازش صحيح است ، ولى اگر در
هر دو سجده اين اتفاق بيفتد نمازش باطل است .
( 1195 ) اگر اشتباها سر از ركوع يا سجده بردارد وسهوا يا به خيال اين كه به امام
نمىرسد ، به ركوع يا سجده نرود ، نمازش صحيح است .
( 1196 ) اگر سر از سجده بردارد وببيند امام در سجده است ، چنانچه به خيال
اين كه سجده أول امام است ، به قصد اين كه با امام سجده كند به سجده رود
وبفهمد سجده دوم امام بوده ، سجده دوم مأموم حساب مىشود ونمازش صحيح
است ، واگر به خيال اين كه سجده دوم امام است به سجده رود وبفهمد سجده أول