( 1123 ) كسى كه چند نماز از أو قضا شده وتعداد آنها را نمىداند مثلا نمىداند
چهار تا بوده يا پنج تا ، چنانچه براي أو مشكل نيست وعسر وحرج در كار نباشد ،
لازم است آن قدر نماز بخواند تا علم پيدا كند به مقدار نمازهاى قضا شده يا اين كه
بيشتر نماز قضا خوانده است ، واگر تحصيل علم ممكن نيست ، به مقدارى كه
اطمينان پيدا كند نماز بخواند ، واگر آن هم نشد به قدرى كه گمان پيدا كند ، واين
احتياطات در صورتي است كه مىداند يا احتمال مىدهد كه سابقا مقدار آنها را
مىدانسته والا فقط به قدرى كه يقين دارد نماز بخواند ودر مورد مقدار بيشتر ،
احتياط كردن خوب است ولى ظاهر اين است كه لازم نيست .
( 1124 ) كسى كه نماز قضا از همين روز يا روزهاى پيش دارد ، مىتواند قبل از
خواندن نمازى كه قضا شده ، نماز ادايى را بخواند ولازم نيست نماز قضا را جلو
بيندازد ، گر چه مطابق احتياط است .
( 1125 ) كسى كه مىداند يك نماز چهار ركعتي نخوانده ونمى داند نماز ظهر
است يا عصر است يا عشا ، اگر يك نماز چهار ركعتي به نيت قضاى نمازى كه
نخوانده بخواند كافى است .
( 1126 ) كسى كه مىداند يكى از نمازهاى پنجگانه از أو فوت شده ونمى داند
كدام بوده ، كافى است يك نماز صبح ويك مغرب ويك چهار ركعتي به قصد
ما في الذمة بخواند ، ودر بلند يا آهسته خواندن آن مخير است ، واگر مسافر بوده ،
كافى است يك مغرب ويك دو ركعتي به قصد ما في الذمة بخواند .
( 1127 ) اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد ويك نماز يا بيشتر هم از همان
روز از أو قضا شده ، چنانچه براي قضاى تمام آنها وقت ندارد ، يا نمىخواهد همه را
در آن روز بخواند ، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند ، بلكه
مطابق احتياط است .
( 1128 ) نماز قضا را با جماعت مىشود خواند ، چه نماز امام جماعت ادا باشد
يا قضا ، ولازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز
ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد .
( 1129 ) نمازهاى مستحبى كه وقت خاص دارند در صورت ترك ، قضاى آنها