( 1141 ) هر گاه بداند نماز امام باطل است ، مثلا بداند امام وضو ندارد ، اگر چه
خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به أو اقتدا كند .
( 1142 ) اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده يا كافر بوده ، يا به جهتي
نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضو نماز خوانده ، نمازش صحيح است ، وهم چنين اگر
در أثناء نماز به يكى از اين سه امر اطلاع پيدا كرد ، نيت فرادى مىكند وبقيه نماز را
مىخواند ونمازش صحيح است .
( 1143 ) انسان در بين نماز جماعتى كه خواندن آن به جماعت واجب نيست
بنابر اظهر مىتواند نيت فرادى كند اگر چه از أول نماز قصد فرادى داشته باشد ، مثلا
نيت كند كه دو نماز خود را با يك نماز امام بخواند يعنى قصد كند كه بين نماز فرادى
كند وزودتر تمام كند ودوباره نماز دوم را به أو اقتدا كند . ولى ممكن است از جهت
اخلال به نظم جماعت واشتباه انداختن مأمومين ممنوع باشد .
( 1144 ) اگر مأموم به واسطه عذرى بعد از حمد وسوره امام نيت فرادى كند
لازم نيست حمد وسوره را بخواند ، ولى اگر پيش از تمام شدن حمد وسوره نيت
فرادى نمايد ، بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند .
( 1145 ) اگر در بين نماز جماعت نيت فرادى نمايد ، بنا بر احتياط واجب نبايد
دوباره نيت جماعت كند ، ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه ، وبعد تصميم
بگيرد نماز را با جماعت تمام كند ، نمازش صحيح است .
( 1146 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است ، مأموم اقتدا كند وبه ركوع امام برسد ،
اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش به طور جماعت صحيح است ويك ركعت
حساب مىشود . اما اگر به مقدار ركوع خم شود وبه ركوع امام نرسد نمازش به طور
فرادى صحيح مىباشد وبايد آن را تمام نمايد .
( 1147 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه مقدار ركوع خم شود
ولى شك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، نمازش صحيح است وبنا بر احتياط
فرادى مىشود .
( 1148 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وپيش از آن كه به اندازه ركوع
خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، مىتواند نيت فرادى كند يا مىتواند صبر كند تا