هم مثلا در نماز صبح وظهر وعصر شك كند .
( 974 ) كثير الشك اگر در بجا آوردن چيزى شك كند ، چنانچه بجا نياوردن آن
نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه آن را بجا آورده ، مثلا اگر شك كند كه ركوع
كرده يا نه ، بايد بنا بگذارد كه ركوع كرده است ، ونيز اگر بجا آوردن آن نماز را باطل
مىكند بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده ، مثلا اگر شك كند كه يك ركوع كرده يا
بيشتر ، چون زياد شدن ركوع نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك
ركوع نكرده است .
( 975 ) كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در چيزهاى ديگر
نماز شك كند بايد به دستور آن عمل نمايد ، مثلا كسى كه زياد شك مىكند سجده
كرده يا نه ، اگر در بجا آوردن ركوع شك كند بايد به دستور آن عمل نمايد يعنى اگر
ايستاده است ركوع را بجا آورد واگر به سجده رفته اعتنا نكند .
( 976 ) اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد به دستور شك عمل
نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك
خود اعتنا نكند .
5 - شك امام ومأموم
( 977 ) اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك كند كه
سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار
ركعت خوانده وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام
كند وخواندن نماز احتياط لازم نيست . وهم چنين اگر امام يقين يا گمان داشته باشد
كه چند ركعت خوانده است ومأموم در شماره ركعت هاى نماز شك كند ، بايد به
شك خود اعتنا ننمايد .
( 978 ) اگر در نماز جماعت ، هم امام وهم مأموم شك كنند وشك هر كدام با
ديگرى فرق دارد ، هر كدام به وظيفة خود عمل مىكند ، وحكم سهو امام يا مأموم
يا هر دو نيز همين است .