بايد آن را بنا بر احتياط انجام دهد .
( 959 ) اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را بجا آورده يا نه ، يا اگر شك
كند كه سجده را بجا آورده يا نه ، بنا بر احتياط بايد برگردد وبجا آورد ، بلكه در
دومى وجوب برگشتن اظهر است .
( 960 ) كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه حمد يا
تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك
خود اعتنا نكند واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند كه
سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .
( 961 ) اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول
كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد مثلا اگر پيش از خواندن تشهد
شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد ولى چنانچه بعد يادش بيايد
كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده نمازش باطل است .
( 962 ) اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول
كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن سوره
شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند واگر بعد از انجام آن يادش
بيايد كه آن را بجا آورده بوده چون ركن زياد نشده نماز صحيح است .
( 963 ) اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه ، مثلا چنانچه مشغول تشهد است
اگر شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند واگر
يادش بيايد آن ركن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را
بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر پيش از ركوع
ركعت بعد يادش بيايد كه دو سجده را بجا نياورده ، بايد بجا آورد واگر در ركوع يا
بعد از آن يادش بيايد نمازش باطل است .
( 964 ) اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول
كارى كه بعد از آن است شده ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا موقعى كه مشغول
خواندن سوره است ، اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا
نكند واگر بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد