( 969 ) اگر در نماز بين دو وچهار شك كرد وبنا را بر چهار گذاشت ، وبعد از
سلام شك أو به شك بين سه وچهار تبديل شد ، يا آن كه بين دو وسه وچهار شك
كرد وبنا را بر چهار گذاشت وبعد از سلام شك أو به شك بين سه وچهار تبديل
شد ، أحوط اين است كه به وظيفة شك دوم عمل كند ، واگر بين دو وچهار شك
كرد وبنا را بر چهار گذاشت وبعد از سلام شك أو به شك بين دو وسه تبديل شد ،
علاوة بر انجام وظيفة مربوط به شك بين دو وسه ، دو سجده سهو نيز براي سلام
بي جا بجا مىآورد .
( 970 ) اگر بعد از نماز شك كند كه نمازى كه خوانده به قصد ظهر خوانده يا
عصر ، اگر مسافر نيست يك نماز چهار ركعتي واگر مسافر است يك نماز دو ركعتي
به قصد ما في الذمة بخواند كافى است ، واگر شك كرد نمازى كه خوانده واجب
بوده يا مستحب ، بايد نماز واجب را بخواند .
3 - شك بعد از وقت
( 971 ) اگر بعد از گذشتن وقت نماز شك كند كه نماز خوانده يا نه ، يا گمان كند
كه نخوانده ، خواندن آن لازم نيست مگر گمانى كه در حد اطمينان باشد ، ولى اگر
پيش از گذشتن وقت ، شك كند كه نماز خوانده يا نه ، يا گمان كند كه نخوانده ، بايد
آن نماز را بخواند بلكه اگر گمان كند كه خوانده ، بايد آن را بجا آورد .
( 972 ) اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه نماز را درست خوانده يا نه ، به
شك خود اعتنا نكند .
4 - كثير الشك
( 973 ) كسى كه زياد شك مىكند ، نبايد به شك خود اعتنا كند . وكثير الشك
شدن به اين است كه مردم بگويند تو زياد شك مىكنى وزياد شك كردن به اين
صورت محقق مىشود كه در يك نماز سه مرتبه شك كند ، يا در سه نماز پشت سر