سجده رود .
( 867 ) جاى پيشانى نمازگزار از محل ايستادن أو در قيام ومحل دو انگشت
بزرگ پا در موقع سجده به اندازه يك خشت كه چهار انگشت بسته است بايد بلند تر
نباشد واحتياط در اين است كه پايين تر از چهار انگشت بسته هم نباشد .
( 868 ) در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست ، بايد جاى
پيشانى نماز گزار از جاى انگشتهاى پا بيش از چهار انگشت بسته بلند تر نباشد وبنا
بر احتياط بايد پايين تر نيز نباشد .
( 869 ) اگر پيشانى را سهوا به چيزى بگذارد كه از جاى انگشتهاى پا وسر
زانوهاى أو بلند تر از چهار انگشت بسته است ، چنانچه بلندى آن به قدرى است كه
نمىگويند در حال سجده است ، مىتواند سر را بردارد وبه چيزى كه بلندى آن به
اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بگذارد ، ومى تواند سر را كم كم بكشد تا به
روى آنچه به اندازه چهار انگشت يا كمتر است برسد ، واگر بلندى آن به قدرى
است كه مىگويند در حال سجده است احتياط واجب آن است كه پيشانى را از
روى آن بكشد تا به روى چيزى كه بلندى آن به اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر
است برسد ، واگر كشيدن پيشانى ممكن نيست ، بنا بر احتياط واجب بايد نماز را
تمام كند ودوباره بخواند .
( 870 ) بايد بين پيشانى وآنچه بر آن سجده مىكند چيزى نباشد پس اگر مهر به
قدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد ، سجده باطل است ، ولى اگر مثلا
رنگ مهر تغيير كرده باشد اشكال ندارد .
( 871 ) در سجده بايد تمام كف دست را بر زمين بگذارد ولى در حال ناچارى
پشت دست هم مانعى ندارد . واگر پشت دست ممكن نباشد ، بايد مچ دست را
بگذارد وچنانچه آن را هم نتواند ، بايد تا آرنج هر جا را كه مىتواند بر زمين بگذارد
واگر آن هم ممكن نيست ، گذاشتن بازو كافى است .
( 872 ) در سجده بايد سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد واگر روى
انگشت بزرگ پا يعنى طرف ناخن ويا پشت آن را هم به زمين بگذارد كافى بودنش
خالى از وجه نيست ولى خلاف احتياط است . واگر فقط انگشت هاى ديگر پا ، يا