روى پا را به زمين بگذارد ، يا به واسطه بلند بودن ناخن ، سر شست به زمين نرسد
نماز باطل است .
( 873 ) كسى كه مقدارى از شست پايش بريده ، بايد بقيه آن را به زمين بگذارد ،
واگر چيزى از آن نمانده ، يا اگر مانده خيلى كوتاه است ، بايد بقيه انگشتان را بگذارد
واگر هيچ انگشت ندارد ، بايد هر مقدارى از پا باقي مانده به زمين بگذارد .
( 874 ) مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند ، بايد پاك باشد ولى اگر مثلا
مهر را روى فرش نجس بگذارد ، يا يك طرف مهر نجس باشد وپيشانى را به طرف
پاك آن بگذارد اشكال ندارد .
( 875 ) كسى كه فراموش كرده كه موضع سجده أو نجس بوده ويا نمىدانسته
وبعد از نماز فهميده ، در صورتي كه قصد قربت داشته ، نمازش صحيح است ، واگر در
بين نماز فهميد ، اگر در حال سجده است پيشانى را از موضع نجس كم كم بكشد تا
به موضع پاك برسد واگر بعد از سجده فهميد ، سجده هاى گذشته صحيح است .
( 876 ) اگر محل سجده منحصر در نجس شد ، سقوط شرطيت طهارت خالى از
وجه نيست ، واگر امر دائر است كه به محل نجس سجده كند يا بر لباس پاك ، تخيير
خالى از وجه نيست ودر صورتي كه اميد بر طرف شدن عذر را دارد ، أحوط تأخير
نماز براي آخر وقت است .
( 877 ) اگر موضعي كه پيشانى بر آن گذاشته مىشود نجس باشد وحالت
سرايت هم نداشته باشد ولى قسمتى از آن به مقدارى كه براي سجده لازم است
پاك باشد ، سجده بر آن كفايت مىكند .
( 878 ) اگر در روى پيشانى دمل ومانند آن باشد ، چنانچه ممكن است بايد با
جاى سالم پيشانى سجده كند واگر ممكن نيست بايد زمين را گود كند ودمل را در
گودال وجاى سالم را به مقدارى كه براي سجده كافى باشد بر زمين بگذارد .
( 879 ) اگر دمل يا زخم تمام پيشانى را گرفته باشد بايد به يكى از دو طرف
پيشانى سجده كند واحتياط در اين است كه اگر طرف راست ممكن است آن را بر
طرف چپ پيشانى مقدم بدارد واگر ممكن نيست به چانه واگر به چانه هم ممكن
نيست بايد با سر اشاره كند واگر آن هم نشد با بستن وباز كردن چشمها سجده را