ديگر ، وضوى أو باطل است .
( مسأله 303 ) : اگر شك كند وضو گرفته يا نه ، بايد وضو بگيرد .
( مسأله 304 ) : كسى كه مىداند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده - مانند
اين كه بول كرده - اگر نداند كدام جلوتر بوده چنانچه پيش از نماز است بايد وضو
بگيرد ; واگر بين نماز است بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند وبا وضوى ديگرى
اعاده نمايد ; واگر پس از نماز است واحتمال مىدهد هنگام شروع نماز توجه
داشته ، نمازى كه خوانده صحيح است ، وبراي نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .
( مسأله 305 ) : اگر پس از وضو يا در بين آن يقين كند بعضي جاها را
نشسته يا مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهائى كه پيش از آن است به جهت
طول مدت خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد ، واگر خشك نشده يا به جهت
گرمى هوا ومانند آن خشك شده ، بايد جائى كه فراموش كرده وآنچه پس از آن
است را بشويد يا مسح كند ، واگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جائى
شك كند بايد همينطور عمل نمايد .
( مسأله 306 ) : اگر پس از نماز شك كند وضو گرفته يا نه ، چنانچه احتمال
بدهد در حال شروع به نماز توجه به حالش داشته نمازش صحيح است ولى بايد
براي نمازهاى بعد وضو بگيرد .
( مسأله 307 ) : اگر در بين نماز شك كند وضو گرفته يا نه ، احتياط واجب
آن است كه نماز را تمام وبا وضوى جديد دوباره نماز بخواند .
( مسأله 308 ) : اگر پس از نماز بفهمد وضوى أو باطل شده ولى شك دارد
كه پيش از نماز باطل شده يا پس از آن ، نمازى كه خوانده صحيح است .
( مسأله 309 ) : كسى كه بر اثر بيمارى بول أو قطره قطره مىريزد ، يا
نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع جلوگيرى كند ، چنانچه مىداند كه از أول وقت
نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز
را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار واجبات نماز
است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد تنها واجبات نماز را بجا آورد ومستحبات مانند
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 62
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٦٢