( مسأله 285 ) : اگر بين كارهاى وضو به اندازه اى فاصله شود كه هنگام
شستن عضوى يا مسح آن رطوبت اعضائى كه شسته يا مسح كرده خشك شده
باشد ، وضو باطل است . واگر تنها جائى كه جلوتر از محلى است كه مىخواهد
بشويد يا مسح كند خشك شده ، بنابر احتياط لازم به اين وضو اكتفا نكند ; مانند
اين كه هنگام شستن دست چپ رطوبت دست راست خشك شده وصورت تر باشد .
( مسأله 286 ) : اگر كارهاى وضو را پشت سر هم بجا آورد ولى به سبب
گرماى هوا يا حرارت زياد بدن ، ويا طولانى شدن زمان وضو رطوبت جاهاى
پيشين خشك شود ، وضوى أو صحيح است .
( مسأله 287 ) : راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد ، واگر پس از شستن
صورت ودستها چند قدم راه برود ، سپس سر وپا را مسح كند وضوى أو صحيح
است .
شرط يازدهم : آن كه خودش صورت ودستها را بشويد وسر وپاها را مسح
كند ، واگر ديگرى أو را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت ودستها ومسح
سر وپاها به أو كمك نمايد وضو باطل است .
( مسأله 288 ) : كسى كه نمىتواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد تا أو را وضو
دهد ، وچنانچه مزد هم بخواهد ، در صورت توانائى بايد بپردازد ولى بايد خودش
نيت وضو كند وبا دست خود مسح نمايد ، واگر نمىتواند بايد نايبش دست أو را
بگيرد وبه جاى مسح أو بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست ، بايد نايب از دست أو
رطوبت بگيرد وبا آن رطوبت سر وپاى أو را مسح كند .
( مسأله 289 ) : هر يك از كارهاى وضو را كه مىتواند خودش انجام دهد
نبايد در آن كمك بگيرد .
شرط دوازدهم : نبودن مانع از مصرف آب .
( مسأله 290 ) : كسى كه مىترسد با وضو گرفتن مريض شود ، يا با مصرف
آب در وضو خود أو يا نفس محترمه اى تشنه بماند وهلاك شود ، نبايد وضو
بگيرد ، ولى اگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد ، هر چند بعد بفهمد
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 59
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٥٩