ضرر داشته ، ولى ضرر به حدى كه شرعا حرام است نبوده ، وضوى أو صحيح
است ، وبنابر احتياط تيمم هم بنمايد ، ودر اين صورت هر گاه ضرر بر طرف شد
دوباره وضو بگيرد .
( مسأله 291 ) : اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با
آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو
بگيرد .
شرط سيزدهم : نبودن مانع رسيدن آب در اعضاى وضو .
( مسأله 292 ) : اگر شك دارد چيزى كه به اعضاى وضو چسبيده از رسيدن
آب جلوگيرى مىكند يا نه بايد آن را بر طرف كند ، يا آب را به زير آن برساند .
( مسأله 293 ) : اگر زير ناخن به طور متعارف چرك باشد وضو اشكال
ندارد ، ولى اگر ناخن كوتاه شود بايد براي وضو چرك بر طرف شود . ونيز اگر
ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى كه از معمول بلند تر است
بر طرف شود .
( مسأله 294 ) : اگر در پوست صورت ودستها وجلو سر وروى پاها به
سبب سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پديد آيد ( تأول بزند ) ، شستن ومسح روى آن
كافى است ، وچنانچه سوراخ شود رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه
اگر پوست يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده
نشده برساند ، ولى چنانچه پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد وگاهى
بلند مىشود ، بايد آن را قطع كند يا آب را به زير آن برساند .
( مسأله 295 ) : اگر انسان شك كند كه به اعضاى وضوى أو چيزى چسبيده
يا نه ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، مانند اين كه پس از گلكارى شك
كند گل به دست أو چسبيده يا نه ، بايد كاوش كند يا به قدرى دست بمالد كه
اطمينان پيدا كند كه اگر بوده بر طرف شده يا آب به زير آن رسيده است .
( مسأله 296 ) : چركى كه در اعضاى وضو هست ولى مانع رسيدن آب به
بدن نيست اشكال ندارد ، وهم چنين است سفيدى كه پس از گچكارى ومانند آن
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 60
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٦٠