مقدارى كه در وضو شسته مىشود ودستها تا مچ وروى پاها تا مچ پا لازم نيست ،
اما براي يقين به پوشاندن مقدار واجب ، بايد مقدارى از أطراف صورت وقدرى
پائينتر از مچها را هم بپوشاند .
( مسأله 775 ) : هنگام قضاى سجده يا تشهد فراموش شده ، همچون حال
نماز بايد خود را بپوشاند ، واحتياط واجب آن است كه هنگام بجا آوردن سجده
سهو نيز خود را بپوشاند .
( مسأله 776 ) : كسى كه عمدى يا از روى ندانستن وظيفة بر اثر تقصير ،
عورتش را در نماز نپوشاند ، نمازش باطل است .
( مسأله 777 ) : نماز گزارى كه ميان نماز فهميد عورتش پيدا شده ، بنابر
احتياط واجب بايد نماز را تمام كرده ودوباره بخواند ; ولى اگر پس از نماز بفهمد
كه در نماز عورتش پيدا بوده ، نمازش صحيح است ، ونيز اگر در ميان نماز بفهمد
كه قبلا عورتش پيدا بوده ، چنانچه الان پوشيده باشد .
( مسأله 778 ) : اگر لباس در حال ايستادن عورت را مىپوشاند ، ولى ممكن
است در حال ديگر مانند ركوع وسجود نپوشاند ، چنانچه در آن حال عورت خود
را به وسيله اى بپوشاند ، نمازش صحيح است ، ولى احتياط مستحب آن است كه با
آن لباس نماز نخواند .
( مسأله 779 ) : كسى كه پوشاك ندارد مىتواند در نماز خود را به علف
وبرگ درختان بپوشاند .
( مسأله 780 ) : انسان در حال ناچارى مىتواند در نماز خود را با گل
بپوشاند ، وأحوط اعاده نماز با ايماء واشاره ركوع وسجود است .
( مسأله 781 ) : هر گاه پوششى براي نماز ندارد چنانچه احتمال دهد كه پيدا
مىكند ، احتياط واجب آن است كه نماز خود را تأخير بيندازد ، واگر چيزى نيافت ،
در آخر وقت مطابق وظيفة اش نماز بخواند .
( مسأله 782 ) : كسى كه براي پوشاندن خود در نماز حتى برگ درخت
وعلف وگل ولجن هم ندارد ، وگودالى كه در آن نماز بخواند هم نيست ، واحتمال
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 149
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٤٩