و هل كما قيل قادوا بعلها فعدت * و راه نادبة و الدمع منهمر
و آيا همان گونه كه گفته شده ، آنان شوهرش را به زور كشاندند و او هم به دنبال شوهرش مىدويد ، گريه مىكرد و اشك مىريخت ؟ !
إن كان حقّا فإنّ القوم قد مرقوا * عن الهدى و بدين اللّه قد كفروا
اگر اين خبرها راست است پس بايد گفت آن مردم از راه هدايت برگشته به دين خدا كافر شدهاند . « 1 »
( 1 ) 13 - از علّامه سيّد باقر « 2 » پسر آية اللّه حجّت سيّد محمّد هندى ( متوفّاى 1329 ) نقل شده كه حضرت ولى عصر عجل اللّه تعالى فرجه الشريف را در شب عيد غدير در خواب به حالت افسرده و غمگين ديد . پرسيد : آقاى من ! چه شده كه شما را امروز غمگين و افسرده مىبينم با اينكه مردم از عيد غدير خوشحال و مسرورند ؟
حضرت فرمود : در ياد و غم و اندوه مادرم مىباشم ، سپس فرمود :
لا ترانى اتّخذت لا و علاها * بعد بيت الاحزان بيت سرور
سوگند به شرف مقام آن حضرت مرا نخواهى ديد كه پس از بيت الاحزان خانهء خوشى بگيرم .
پس از آنكه سيّد از خواب بيدار شد ، قصيدهاى در حالات غدير و ستمهايى كه پس از رحلت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر حضرت زهرا وارد شد سرود و بيتى را نيز كه حضرت سروده بود ، در آن قصيده گنجانيد . قصيدهء او موجود و مشهور است و مطلعش چنين مىباشد :
كلّ غدر و قول افك و زور * هو فرع من جحد نصّ الغدير
هر نيرنگ و تهمت و ناروا فرعى از انكار نصّ صريح غدير است . « 3 »
هامش
( 1 ) وفاة الصدّيقة الزهراء عليها السّلام ، ص 20 .
( 2 ) متوفّاى سال 1329 .
( 3 ) مقرم ، وفاة الزهراء ، ط حيدريه نجف ، ص 97 . اين قسمت از مستدركاتى است كه مؤلّف محترم پس از چاپ اوّل بر كتاب افزوده و در اختيار مترجم گذاشتهاند . ( مترجم )