( 1 ) 1 - از محمّد بن مسلم روايت شده كه گويد : از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : حضرت زهرا را در مدخل جهنّم توقّفي ويژه مىباشد . در روز قيامت بر پيشانى هركس ، مؤمن و يا كافر بودن او نگاشته شده است . به آن دوستى كه گناهان زيادى انجام داده ، دستور داده مىشود كه وارد آتش شود . حضرت بين دو چشم او مىخواند كه وى « دوستدار اهل بيت » است . آنگاه مىگويد : اى خدا و اى مولاى من ! تو مرا فاطمه ناميدى و به وسيلهء من آن كس را كه من و ذرّيهام را دوست مىدارد ، از آتش جدا مىسازى . و وعدهء تو راست است و تو از نويدى كه دادهاى ، تخلّف نمىكنى .
خداوند متعال مىفرمايد : راست مىگويى اى فاطمه ! من تو را فاطمه ناميدم و به وسيلهء تو كسى كه تو را دوست داشته و به ولايت پذيرفته ، و ذريّهء تو را دوست داشته و به ولايت پذيرفته باشد ، از آتش نجات مىدهم . وعدهء من حق است و از نويدى كه دادهام ، تخلّف نخواهم كرد . از آن جهت ، براى اين بندهام فرمان دادهام كه به آتش برده شود ، تا تو دربارهء او شفاعت كنى ، تا براى فرشتگان و پيامبران و رسولانم و كسانى كه در اين جايگاه ايستادهاند ، قدر و منزلت تو در نزد من روشن شود كه هركس را بر پيشانىاش بخوانى مؤمن است ، دستش را بگيرى و به بهشت واردش سازى . « 1 »
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 8 ص 51 .