سپس عايشه اين اشعار را سرود :
يا نسوة استرن بالمعاجر * و اذكرن ما يحسن فى المحاضر
اى بانوان چادر بر سر افكنيد و آنچه كه در ديدگان نيكوست ، يادآور شويد !
و اذكرن ربّ النّاس اذ يخصّنا * بدينه مع كلّ عبد شاكر
به ياد پروردگار مردم باشيد كه ما را به همراه بندگان سپاسگزار ، به دين خود مخصوص گردانيد .
و الحمد للّه على افضاله * و الشّكر للّه العزيز القادر
ستايش خداوند را بر فضيلت بخشيدنش و سپاس براى خداوند پيروزمند توانا .
سرن بها فاللّه اعطى ذكرها * و خصّها منه بطهر طاهر
او را حركت دهيد كه خداوند وى را نامآورى بخشيده است و به پاكى و پاكيزگى مخصوصش نموده است ! و بعد حفصه چنين سرود :
فاطمة خير نساء البشر * و من لها وجه كوجه القمر
فاطمه بهترين زنان بشر است و كسى است كه چهرهاى به زيبايى ماه دارد .
فضّلك اللّه على كلّ الورى * بفضل من خصّ بآى الزّمر
خداوند تو را بر همهء مخلوقات به وسيلهء كسانى برترى بخشيده كه خود طبق آيهء سورهء زمر مخصوص شدهاند .
زوّجك اللّه فتى فاضلا * اعنى عليّا خير من فى الحضر
خداوند تو را همسر جوان با فضيلتى نموده ، مقصودم على است كه بهترين حاضران است .
فسرن جاراتى بها انّها * كريمة بنت عظيم الخطر
پس اى بانوان و كنيزان من ، او را حركت دهيد ! زيرا كه بانوى بزرگوارى است ، دختر كسى كه شأن و مقامش گرامى و عظيم است .
بعد معاذه مادر سعد بن معاذ چنين سرود :
اقول قولا فيه ما فيه * و اذكر الخير و ابديه