پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ازدواج كرد ، زنان مكّه از وى كنارهگيرى كرده او را از خود دور ساختند ، نزدش نمىآمدند و بر او سلام نمىكردند و نمىگذاشتند كه هيچ زنى نزد آن حضرت بيايد . خديجه از اين موضوع ناراحت شده احساس تنهايى نمود . پس از آنكه فاطمه را باردار شد ، او از درون شكم با مادر صحبت مىنمود ، وى را دلدارى داده به پايدارى و صبر دعوت مىكرد . خديجه اين موضوع را از رسول خدا پنهان مىداشت تا اينكه روزى حضرت بر او وارد شده شنيد كه خديجه با فاطمه سخن مىگويد . پرسيد : اى خديجه ! با چه كسى سخن مىگفتى ؟ پاسخ داد : كودكى كه در رحم دارم ، با من سخن مىگويد و با من مأنوس است . حضرت فرمود : هم اكنون اين جبرائيل است كه به من بشارت مىدهد كه اين مولود دختر و موجودى پاك و با بركت است . خداوند متعال نسل و ذرّيّه مرا از او قرار مىدهد و از نسل او امامانى در امّت قرار خواهد داد كه پس از پايان يافتن وحى او ، جانشينانش در روى زمين باشند .
خديجه به همين گونه دوران باردارى را گذرانيد تا آنكه زمان وضع حمل فرا رسيد .
دنبال زنان قريش و زنان بنى هاشم فرستاد و از آنها كمك خواست تا در مراحل زايمان وى را كمك كنند . آنان در پاسخ او پيغام دادند : تو بر خلاف تذكّرات ما عمل كرده سخنان ما را نپذيرفتى و با محمّد يتيم ابو طالب كه مال و ثروتى نداشت و تهيدست بود ، ازدواج كردى ؛ از اين رو در اين شرايط به تو كمك نمىكنيم و نزد تو نخواهيم آمد . خديجه از اين برخورد غمناك شد ، و در همين حالت چهار زن بلند بالا كه گويا از زنان بنى هاشم بودند ، بر او وارد شدند . در آغاز از ديدار آنان ناراحت شد .
يكى از آنها به او گفت : اى خديجه ! غمگين مباش ! ما فرستادگان پروردگار تو هستيم . ما خواهران تو مىباشيم ، من ساره هستم و اين آسيه دختر مزاحم و همنشين با تو در بهشت مىباشد و اين مريم دختر عمران و اين صفراء « 1 » دختر شعيب است .
خداوند ما را نزد تو فرستاده تا در كارهاى مربوط به زايمان به تو كمك كنيم . يكى از آنان در طرف راست او ، ديگرى در سمت چپ ، سومى پيش رو و چهارمى در پشت سر او نشستند . خديجه فاطمه را پاك و پاكيزه بر زمين نهاد . بعد از آنكه روى
هامش
( 1 ) گفته شده كه او صفوراء است .