اين روايت را ابن حجر « 1 » از او نقل كرده است .
( 1 ) طبرانى در « الأوسط » از امير المؤمنين عليه السّلام اين روايت را آورده است كه فرمود : هر دعايى محجوب است تا اينكه بر محمّد و آل محمّد صلوات فرستاده شود .
حافظ هيثمى پس از نقل حديث گويد : رجال اين حديث موثّق مىباشند . « 2 »
بيهقى و ابن عساكر و عدّهاى ديگر از على عليه السّلام به طور مرفوع عبارتى را نقل كردهاند « 3 » كه معنايش اين است : دعا و نماز در بين آسمان و زمين معلّق و آويزان است و به سوى پروردگار بالا نمىرود ، تا اينكه بر حضرت رسول و خاندانش صلوات فرستاده شود : صلّى اللّه عليه و على آله . « 4 »
فخر رازى گويد : مقصود از « آل محمّد » كسانى هستند كه امرشان به او برمىگردد ، هر كس كه بازگشت امرش به آن حضرت شديدتر و كاملتر باشد ، از « آل » به شمار مىآيد ، و شكّى نيست كه وابستگى و تعلّق فاطمه و على و حسن و حسين به حضرت رسول از شديدترين و محكمترين وابستگيها و تعلّقات است . و اين مطلب چون از طريق نقل متواتر به مار سيده است ، مطلبى علمى و يقينى است ، از اين رو واجب است كه آنان را « آل » حضرت بدانيم . « 5 »
و نيز گويد « 6 » : اهل بيت پيامبر اكرم در پنج چيز با آن حضرت مساوى بودند : در سلام ، « السّلام عليك أيّها النّبىّ » ، و خداوند فرمود :
سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ
« 7 » و در صلوات بر آن حضرت و بر آنان در تشهّد ، و در طهارت ، خداوند متعال فرمود : « طه » يعنى اى طاهر ! و فرمود :
وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 8 » و در تحريم صدقه و در لزوم محبّت ، چنان كه فرمود :
فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
« 9 » و فرمود :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
هامش
( 1 ) ابن حجر ، الصواعق ، ص 88 .
( 2 ) حافظ هيثمى ، مجمع الزّوائد ، ج 10 ص 160 .
( 3 ) خفّاجى ، شرح شفاء 3 / 506 .
( 4 ) علّامه امينى ، شيخ عبد الحسين ، الغدير ، ج 2 ص 304 .
( 5 ) رازى ، فخر الدين ، تفسير كبير ، ج 27 ص 166 .
( 6 ) ابن حجر ، الصواعق المحرقة ، ص 147 ، و فرائد السمطين حموينى ، ج 1 ص 35 .
( 7 ) صافات ( 37 ) : 130 .
( 8 ) احزاب ( 33 ) : 33 .
( 9 ) آل عمران ( 3 ) : 31 .