( 1 ) نكتهء سوم :
عوامل چهارگانهاى وجود دارد كه ديدار و كاوش از جا و مكان حضرت مهدى - عليه السلام - را براى مردم ناشدنى ساخته و راه استفاده و يا ضرر رساندن به آن حضرت را مسدود مىنمايد :
عامل اوّل : عدم آگاهى كامل از چهره و هيئت جسمانى آن حضرت ، كه هم دوست و هم دشمن با آن آشنايى ندارند .
عامل دوّم : انكار شدن وجود آن حضرت از سوى پيروان مكاتب ديگر . از آن جهت كه فرمانروايان ستمگر آنان اعتقاد به وجود حضرت را رمز شورش مردم عليه خود و بر هم خوردن رژيمهاى خود مىدانستند ، با انكار وجود حضرت از خطر آن شورش راحت مىشدند و بالنتيجه حضرت هم از شرّ آنان در امان مىماند .
عامل سوم : رسوخ نظريّهء اوّل در مغز بسيارى از پيروان آن حضرت كه ظواهر بعضى از اخبار را باور كردهاند . زيرا در صورت صحت اين نظريّه راهى براى شناختن آن حضرت نيست و بلكه حس كردن وجود او جز از طريق معجزه محال است ، و آن نيز جز براى پارهاى افراد خاصّ اتّفاق نمىافتد .
عامل چهارم : ايمان به عنايت خداوند متعال بدان حضرت و حفاظت آن حضرت براى روز موعود . بنابراين هرگاه مصلحتى در ملاقات و زيارت حضرت مهدى - عليه السلام - در بين باشد ، خداوند خود اراده مىفرمايد و اگر مصلحتى در ميان نباشد ، براى اسلام و مسلمين بهتر همان است كه ديدارى براى كسى نباشد ، گرچه شخص مؤمن از آتش شوق ديدار بسوزد . و از اينجاست كه افراد عادى از رويارويى و شناختن آن حضرت نااميد مىباشند .
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 61
مساهمون: سيد حسن افتخارزاده
ص٦١