تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ سيستان — صفحة 396

مساهمون:

ص٣٩٦
جمادى الأولى بسال ششصد و سى و دو . و درين مدت كه در بندان بود به قدر صد هزار آدمى بيش يا كم از درد پاى و دهان و دندان ، هلاك شدند ، و نرخ اجناس حبوب و اطعمه و مأكولات بدين منوال انجاميد كه شرح داده شود : فانيد [ 1 ] يكمن يكمن ده دينار شكر يكمن پانزده دينار عسل يكمن دوازده دينار [ 2 ] روغن ستور يكمن پنج دينار [ 3 ] گوشت گوسپند چهار دينار گوشت گاو يكمن دو دينار پيه يكمن چهار دينار سركه يكمن شانزده دينار سير خشك [ 4 ] يكمن بيست و پنج دينار حنا از براى درد دهان و پاى كه مفيد بود ، يك سير هفت دينار آمله هم جهت اين ادويه يك سير هفت دينار آرد ( كذا ) دويست من يك دينار بيعت كردن معارف سيستان با ملك شمس الدّين على بن مسعود خلف
هامش
[ 1 ] فانيد بر وزن جاويد معرب پانيذ است كه نوعى از حلوا باشد و قند سفيد را نيز گويند ( برهان ) . [ 2 ] از اينجا ببعد « دينار » به شكل سياقى نوشته شده و « مار » خوانده مىشود . [ 3 ] ستور را بدون نقطه نوشته ولى بقرينه بايستى همان باشد ، و مراد روغن چارپايان است از گاو و گوسفند و بز . [ 4 ] در اصل « سرحسك » است و كسى با خطى خيلى تازه در حاشيه « پنير خشك » توضيح كرده . و « سير خشك » كه گويا براى دوا يا مصرف خوردن به كار ميرفته بحقيقت نزديكتر است .