( مسأله 1942 ) اگر انسان زكات را به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر وكلفت خود
نمايد اشكال ندارد .
( مسأله 1943 ) اگر پسر به كتابهاى علمي ديني احتياج داشته بأشد پدر مىتواند
آنها را از زكات خريده ودر معرض استفاده پسر قرار دهد .
( مسأله 1944 ) پدرى كه تمكن تزويج پسرش را ندارد مىتواند از زكات براي
پسرش زن بگيرد وهم چنين است پسر نسبت به پدر .
( مسأله 1945 ) به زنى كه شوهرش مخارج أو را مىدهد وزنى كه شوهرش خرجي
أو را نمىدهد ولى ممكن است أو را به دادن خرجي مجبور كنند نمىشود زكات داد .
( مسأله 1946 ) زنى كه صيغه شده اگر فقير بأشد شوهرش وديگران مىتوانند به أو
زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد يا به جهت
ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب بأشد ، در صورتي كه مخارج آن زن را بدهد نمىشود
به آن زن زكات داد .
( مسأله 1947 ) زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد اگر چه شوهر زكات را
صرف مخارج خود آن زن نمايد .
( مسأله 1948 ) سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد ولى اگر خمس وساير
وجوهات كفايت مخارج أو را نكند واز گرفتن زكات ناچار بأشد مىتواند از غير سيد
زكات بگيرد .
( مسأله 1949 ) به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه اگر بگويد سيدم ، نمىشود
زكات داد .
نيت زكات
( مسأله 1950 ) انسان بايد زكات را به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند
عالم بدهد ، ودر نيت معين كند كه آنچه را مىدهد زكات مال است يا زكات فطره ، ويا اگر
مثلا زكات گندم وجو بر أو واجب بأشد لازم است معين كند چيزى را كه مىدهد زكات