( مسأله 1920 ) كسى كه مخارج سالش را داشته اگر مقداري از آن را مصرف كند
وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج يك سال أو هست يا نه نمى تواند
زكات بگيرد .
( مسأله 1921 ) صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر
است مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ولازم نيست ابزار كار يا ملك يا
سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .
( مسأله 1922 ) فقيرى كه خرج سال خود وعائله اش را ندارد اگر خانه أي دارد كه
ملك أو است ودر آن نشسته يا وسيله سواري دارد چنانچه بدون اينها نتواند زندگى
كند اگر چه براي حفظ آبرويش بأشد مىتواند زكات بگيرد . وهم چنين است أثاث خانه
وظرف ولباس تابستانى وزمستانى وچيزهائى كه به آنها احتياج دارد وفقيرى كه اينها
را ندارد اگر به اينها احتياج داشته بأشد مىتواند از زكات خريدارى نمايد .
( مسأله 1923 ) فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست بنابر احتياط
واجب بايد ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى نكند ، ولى تا وقتي مشغول ياد گرفتن
است مىتواند زكات بگيرد .
( مسأله 1924 ) به كسى كه قبلا فقير بوده ويا أين كه معلوم نباشد فقير بوده يا نه
ومىگويد فقيرم اگر چه انسان از گفته أو اطمينان پيدا نكند مىشود زكات داد .
( مسأله 1925 ) كسى كه مىگويد فقيرم وقبلا فقير نبوده چنانچه از گفته أو اطمينان
پيدا نشود نبايد به أو زكات بدهند .
( مسأله 1926 ) كسى كه بايد زكات بدهد اگر از فقيرى طلبكار بأشد مىتواند طلبي
را كه از أو دارد بابت زكات حساب كند .
( مسأله 1927 ) اگر فقير بميرد ومال أو به اندازه قرضش نباشد انسان مىتواند طلبي
را كه از أو دارد بابت زكات حساب كند ، بلكه اگر مال أو به اندازه قرضش بأشد وورثه
قرض أو را ندهند يا به جهت ديگر انسان نتواند طلب خود را بگيرد مىتواند طلبي را كه
از أو دارد بابت زكات حساب كند .