ويران كرده ، و نداى مظلوميت اسلام برخاسته ! ( 1 ) ( فيا للَّه من قلب لا يتصدّع لتذكار تلك الامور ! و يا عجباه من غفلة اهل الدهور ! ) خدا را ، از آن دل كه با تذكار اين امور به درد نيايد ، و شگفتا از مردم و غفلت آنان ، و ديگر اسلاميان را با اين فاجعه چه عذرى است ؟
آيا نمىدانند كه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله دردمند است و خونخواه ، و حبيب وى مقهور و در خون تپيده ، و فرشتگان بر اين مصيبت وى را تسليت گويند ، و انبياء با او در اين اندوهها مشاركت جستهاند ؟
( فيا اهل الوفاء لخاتم الأنبياء ، علام لا تواسونه في البكاء ) ، پس اى اهل وفا با خاتم الأنبياء ، چگونه با او در اين گريستن هميارى نكنيد ؟ ! تو را به خدا اى دوست فرزند زهرا ، با زهراء بر اين بدنهاى عريان فتاده در بيابان نوحه كن ، و گريه سر ده ، و بر پادشاهان اسلام بگرى ، باشد كه پاداش كلان هميارى در مصائب آنان را به دست آورده در روز رستخيز به كاميابى دست يا بى .
همانا از مولانا الباقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : زين العابدين عليه السّلام مىفرمود : هر آن مؤمن كه از چشمش در عزاى حسين عليه السّلام اشكى فرو چكد و بر گونهء وى جارى گردد خدا او را براى هميشه در غرفهاى بهشتى جاى دهد ، و هر مؤمنى كه براى آزار و اذيّتى كه از دشمن به ما رسيده از ديدهاش اشكى فرو چكيده بر گونهاش فرو غلتد ، خدا او را در منزل صدق جاى دهد ، و بر آن مؤمن كه در راه ما از دشمن ما در دنيا آزارى بيند خدا آزار را از رويش بگرداند و از جهنّم در قيامت در امان دارد .
از مولانا الصادق عليه السّلام آمده كه فرمود : آن كس كه در نزدش ذكر ما به ميان آيد و از چشمش اشكى گر چه به قدر پر مگسى باشد بر آيد ، خدا گناهش گر چه به قدر كف دريا باشد بيامرزد . و از آن رسول آمده كه فرمودند : آن كس كه بگريد و براى ما صد نفر را بگرياند بهشت بر او واجب آيد . آن كس كه بگريد و پنجاه نفر را بگرياند جنّت مر او راست ، و آن كس كه بگريد و سى نفر را بگرياند مر او را بهشت باشد ، آن كس كه بگريد و بيست نفر را بگرياند مرا او راست بهشت ، و آن كس كه بگريد و ده نفر را
اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — صفحة 77
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٧٧