[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 172 تا 174 ]
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 ) الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 ) فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 )
« 1 »
ترجمه :
آنان كه خدا و پيامبرش را با همه زخمهايى كه بايشان رسيده بود اجابت كردند نيكو كاران و پرهيزكارانشان پاداشى بزرگ دارند .
كسانى كه مردم گفتندشان كه مردمان براى ( پيكار ) با شما گرد آمدهاند از آنان بترسيد ( ولى ) ايمانشان ( از اين سخن ) افزون شد و گفتند خداوند ما را بس است كه نيكو تكيهگاهى است .
هامش
( 1 ) سوره آل عمران آيه 172 تا 174 جزء 4 سوره 3