بيان آيه 161
لغت :
1 - اصل غلول از غلل است . يعنى داخل شدن آب در سوراخها و شكافهاى درخت و گفته مىشود : يغل الماء فى اصول الشجر يعنى آب وارد ريشههاى درخت شد .
غلول : خيانت زيرا خيانت بطور مخفى نسبت به ملك و دارايى كسى از وجه غير حلال انجام مىشود مثل غلل ( كه آب بطور نامحسوسى وارد اصول درخت مىشود ) .
غل : يعنى حقد نيز از همين ماده است چون مثل غلل بطور نامحسوس در نفس انسان رسوخ مىكند .
غليل : حرارت عطش .
مورد و شأن نزول :
از ابن عباس و سعيد بن جبير روايت شده كه اين آيه درباره قطيفه سرخرنگى بوده كه در روز بدر از غنايم گم شد . بعضى گفتند شايد پيغمبر خود آن را برداشته .
در روايت ضحاك آمده كه مردى سوزنى را از غنايمى كه در جنگ هوازن به دست آمده بود برداشت پس اين آيه آمد .
از مقاتل است كه آيه درباره غنايم احد مىباشد در موقعى كه تيراندازان بخاطر غنيمت جا و سنگر خود را ترك كردند به اين فكر كه پيغمبر ( ص ) دستور دهد كه هر كس هر چه از غنايم بچنگش افتاده از خود اوست و به ديگران قسمت نمىشود چنان كه در جنگ بدر چنين شد پيغمبر فرمود شما گمان ميكنيد كه ما خيانت خواهيم كرد و غنايم را بين شما تقسيم نمىنماييم پس خداوند اين آيه را فرستاد براى شناساندن حكم غنايم .
و گفتهاند درباره اداء وحى آمده چون وقتى پيغمبر قرآن ميخواند و آياتى كه