بيان آيه 162 - 163
لغت :
1 - باء - يعنى برگشت بگناه خود ( باء يبوء بوءا ) .
بوأته منزلا - آماده كردم خانه را براى او ( چون به آن برميگردد ) سخط - درباره خدا اراده كردن عقاب درباره مستحق عقاب و لعن و سخط مخالف غيظ است زيرا غيظ بهيجان آمدن طبع است و اطلاق آن درباره خدا جايز نيست چون خدا محل حوادث و تحولات نيست .
مصير - بازگشتن گاه ( سرنوشت ) .
فرق مصير با مرجع اينست كه مرجع بازگشت چيزى است به حال اوليه و مصير رفتن و انقلاب بحالى كه غير از حال اول است .
ميتوان گفت : « صار الطين خزفاً » يعنى گل سفال گرديد ولى نميشود گفت : « رجع الطين خزفاً » زيرا قبلا خزف نبود .
درجه - رتبه .
درجات رفتن كودك براى پيمودن مراتب ترقى در علم درجه بدرجه .
مورد و شأن نزول :
چون خداوند امر فرمود كه مسلمين براى احد بيرون شوند دستهاى از منافقان تخلف كردند و مؤمنان نيز از آنها پيروى كردند پس خداوند اين آيه را فرستاد .
تفسير :
چون خداوند بيان فرمود كه هر انسانى پاداش اعمال خود را از خوب و بد خواهد ديد به دنبال آن حال كسانى را كه كسب خير و شر ميكنند ميفرمايد .
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ
: در معنى اين جمله چند