بيان آيه 149 - 150
لغت :
1 - طاعت : موافقت با ارادهاى كه انسان را به كار ترغيب مىكند و با كلمه ترغيب اطاعت با اجابت فرق پيدا مىكند ( چون اجابت ممكنست از غير رغبت هم باشد ولى موافقت با اراده و ميل حاصل است ) بعضى از مردم گويند طاعت يعنى موافقت كردن با امر ولى قول اول صحيحتر است زيرا هر كه كارى را كه عقل به وجوب و حسن آن حكم مىكند انجام دهد مطيع است اگر چه در مورد آن امرى نباشد .
مورد و شأن نزول :
از على ( ع ) روايت است كه اين آيه در باب منافقان است كه بمسلمين پس از شكست در احد گفتند بدين گذشته خود برگرديد .
و گفتهاند در باب يهود و نصارى نازل شده .
تفسير :
اكنون خداوند سبحان بمؤمنين امر مىكند كه از كفار در باب پشت كردن بجهاد اطاعت نكنند :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
- يعنى اى كسانى كه خدا و پيغمبر را تصديق داريد .
إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا
- يعنى اگر بقول يهود و منافقان گوش فرا دهيد كه بعشائر و قبيلههاى خود برگرديد كه محمد كشته شده .
يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ
- شما را بسوى كفر بر ميگردانند هم چنان كه قبلا بوديد .
فَتَنْقَلِبُوا
- برميگرديد .
خاسِرِينَ
- زيانكار به خود و چه زيانى بالاتر از اينكه كفر را بجاى ايمان گزينيد