سپس خداوند ميفرمايد كه محسنين را دوست دارد و محسن به معناى كسى است كه به ديگرى نعمتى دهد بر وجهى كه خالى از هر گونه زشتى باشد و محسن بمعنى انجام دهنده كارهاى نيك نيز مىباشد البته به قصد اطاعت امر خداوند و تقرب بذات اقدس الهى - روايت شده كه كنيزى از حضرت على بن الحسين ( ع ) بدست حضرت آب ميريخت ابريق از دست كنيزك افتاد و حضرت را بسوزانيد امام سر برداشت و به كنيز نگاهى كرد كنيز گفت خدا ميفرمايد :
« وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ »
حضرت فرمود خشم خود فرو خوردم . كنيز گفت :
« وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ »
حضرت فرمود : خداوند ترا عفو فرمايد .
كنيزك گفت :
« وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ »
امام فرمود برو كه در راه خدا آزادى .