2079 - اولى
در « احيا » مسطور است : حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و إله اشياى مبيعه را خود به نفس نفيس برداشتى و به خانه بردى . اگر كسى ملتمس آن خدمت شدى ، مىفرمود : صاحب كالا به حمل آن اولى است .
2080 - كمال كامل
حضرت امير - كرم اللّه وجهه - ، خرما و نمك را در دامن مىكرد و به خانه مىبرد و مىفرمود : كامل كه عيال خود را منتفع دارد ، نقصى به كمال وى نرسد .
2081 - در مذمت كبر و غرور
جناب امام حسن عليه السّلام بر جمعى از سائلين گذشت كه با خوردن ريزهنانى كه از سؤال تحصيل نموده ، مشغول بودند . امام را گفتند : آيا براى صرف غذا تشريف نمىآوريد ؟ حضرت در دم نشسته ، به رعيّت با ايشان مشغول خوردن گرديد . بعد از آن ، برخاست و گفت : « ان اللّه لا يحب المتكبرين » ، خداوند متكبرين را دوست نمىدارد .
2082 - رخصت ديدار
عابدى نزد عابدى رفته ، تنها نشسته بود . وى را گفت : چرا تنهايى ، ملول نمىشوى ؟ گفت :
تنهاييم از بهر ملاقات تو بود .
2083 - قناعت
حكيمى را گفتند : از سيم و زر بهترى هست ؟ گفت : قناعت .
* و اين ناظر بر قول حكيمى است : استغناى تو از هرچيز به از آن است كه به چيزى استغنا كنى .
* و حكيمى چه زيبا گفته :
قلت لعبدي إذ عصاني و لم * ينته عما كنت أنهاه
عصيت مولاك اقتداء به * كما عصى مولاك مولاه
* * * به بنده و نوكر خود ، هرگاه كه مرا نافرمانى كند و از آنچه او را برحذر داشتم حذر نكند ، مىگويم . سرور و آقاى خود را نافرمانى كردى و به او اقتدا كردى و