IX
« فال نامه ملا مشفقى » ، اين عنوان پيش از اثر آمده است ، اين اثر شامل 36 بيت از شاعر معروف آسياى مركزى عبدالرحمان بخارايى مروزى ملقب به مشفقى ( 945 - 996 قمرى / 1538 - 1588 ميلادى ) مىباشد .
X
« هفت مجلس » ، نويسنده شاعر قرن شانزدهم ميلادى مولانا آقا شبيرخانى ملقب به ابن يمين مىباشد . وى در شبير شهرى در شمال افغانستان به دنيا آمد و سپس در بخارا و بلخ به تحصيل پرداخت . وى در سال 1005 قمرى / 97 - 1596 ميلادى وفات نمود . اين بخش شامل 273 بيت و مجلس هفتم آن با ديگر نسخههاى موجود متفاوت مىباشد .
XI
« مجلس افروز » ، نويسنده مولانا آقا شبيرخانى ملقب به ابن يمين است . اين بخش شامل 103 بيت ، برابر با يك سوم حجم اصلى منظومه مىباشد . تاريخ كتابت : 6 رجب 1279 قمرى / 28 دسامبر سال 1862 و بخش دوم در پايان قرن نوزدهم ميلادى .
مكان كتابت : آسياى مركزى .
نام كاتب : قسمت اول اين نسخه توسط سيد على ميرزا و قسمت دوم آن در اواخر قرن نوزدهم ميلادى استنساخ گرديده است .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخهاى : در صفحه 2 ب و 3 ب يادداشتى از ملا اكبر على به تاريخ 1320 قمرى / 03 - 1902 ميلادى آمده است .
سابقه نسخه : اين نسخه خطى توسط يونساوف در سال 1944 ميلادى از تاشكند به انستيتو وارد شده است .
اندازه صفحه : 7 . 21 * 5 . 17 سانتيمتر ؛
تعداد برگها : 298 برگ ؛
تعداد سطور : اشعار در دو ، سه و چهار ستون در 11 - 14 ( به ندرت در 16 ) سطر ؛
اندازه متن : اشعار دو ستونى در اندازه 5 . 16 * 5 . 8 ، اشعار سه ستونى در اندازه 21 * 5 . 15 و اشعار چهار ستونى در 5 . 21 * 16 سانتيمتر .
نوع كاغذ : كاغذ روسى با آرمهاى متفاوت ، نازك و به رنگ خاكسترى ، سفيد و آبى مىباشد .
نوع جوهر : متن كتاب با جوهر سياه ، عناوين گاهى با جوهر قرمز ( شنگرف ) نوشته شده است .
نوع خط : خط نستعليق آسياى مركزى ملا و ميرزا .
نوع جلد : صحافى آسياى مركزى ، مقوايى ، سخت ، با روكش چرمى قرمز ، كارى از « خواجه صحاف » مىباشد .
( 1018 ) 49 . شماره نسخه :
B 2412
نام كتاب : مجموعه اشعار
تاريخ گردآورى اثر : از اواسط قرن هجدهم تا اواخر قرن نوزدهم ميلادى .
مكان گردآورى : بخش اول ( صفحات 2 - 9 ) در ايران ، بخش دوم ( صفحات 1 ، 10 - 67 ) در آسياى مركزى ، بخش سوم ( شامل صفحات 68 - 101 ) در اواخر قرن نوزدهم در آسياى مركزى .
شرح اجمالى محتواى اثر : اين اثر شامل سه نسخه خطى به ترتيب شامل صفحات 2 - 9 ، 10 - 67 ، 68 - 101 مىباشد كه در يك جلد صحافى شدهاند .
اين مجموعه ادبى شامل غزليات ، رباعيات و مفرداتى از شاعران ايرانى ، هندوستانى ، آسياى مركزى قرن چهاردهم تا نوزدهم ميلادى ( على الخصوص شاعران قرن 16 - 19 ميلادى ) و همچنين متون نثر مىباشد . غزليات به طور مختصر و بر اساس ترتيب حروف الفبايى قافيه آمدهاند . اين مجموعه ادبى به ترتيب شامل :
I
« بياض » ، شامل صفحات 2 ب - 9 ب مىباشد . اين بخش شامل مقدمه ، فهرست و نمونه اشعار شاعرانى چون صائب ، آصفى ، آذرى ، قانى ، ملهم ، ظفر ، مشتاق و لسانى است .
II
« الانشا » ، شامل صفحات 11 ب - 18 ب مشتمل بر 14 نامه ادارى ، حكومتى ، دوستانه ، عاشقانه و خانوادگى مىباشد .
III
« مثنوى بى خود » ، اين بخش شامل صفحات 41 ب - 46 است . نويسنده اين اثر ملقب به « بى خود » به احتمال زياد شاعرى هندى يا از آسياى ميانه مىباشد . اين مثنوى مشتمل بر 126 بيت در بيان جدايى عاشق معشوق مىباشد .
IV
« دخمه شاهان » ، نويسنده ميرزا محمدصادق منشى جاندارى ( متوفى در 1235 قمرى / 1820 ميلادى ) است . از جمله مشاهير بزرگ پايان قرن 18 و اوايل قرن 19 ميلادى در تاجيكستان مىباشد . وى در دربار امير بخارا ( 1215 - 1242 قمرى / 1800 - 1826 ميلادى ) داراى مقام عالى بوده است . اين اثر منظومهاى افسانهاى در خصوص ديدار وى از مقبره بهاء الدين نقشبنديه و شنيدن فرامين و صداهاى خانهاى شيبانى و اشتر خانى مىباشد . اين اثر در سال 1200 قمرى / 1785 ميلادى به نگارش درآمده است .
V
« مخمس زير تيغ » ، اثرى منثور به نگارش مولانا عبدالرحمان مروزى بخارايى ملقب به مشفقى مىباشد . وى از