فرمود : ما هستيم كه خداوند امامت را به ما داده ، نه به ديگران ، لذا مورد حسد واقع شديم و :
* ( فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ) * ( 1 ) : البته ما بر آل ابراهيم ( حضرت محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) كتاب و حكمت فرستاديم و به آنها ملك و سلطنتى بزرگ داديم .
و پيامبران و پيشوايان را از ميان ايشان برگزيديم ، و :
* ( فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِه وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْه وَكَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً ) * ( 2 ) : پس برخى كسان به دو گرويدند و برخى كسان راهزن دين و مانع ايمان به او شدند و آتش افروختهء دوزخ براى كيفر كفر آنان بس است .
و : * ( وَكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً ) * ( 3 ) : و اين چنين شما را امت وسط قرار داديم تا بر مردم شاهد باشيد و پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم هم بر شما شاهد باشد .
امام عليه السّلام فرمود : ماييم امت وسط و حجّتهاى خدا در زمين او ، و قول خداى متعال در بارهء آل ابراهيم :
* ( وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ) * چون ائمه عليه السّلام را از ميان ايشان برگزيد و كسى كه از آنان اطاعت كند ، از خدا اطاعت كرده و كسى كه از فرمانشان ، سر باز زند از فرمان حق ، سرپيچى نموده و اين منصبى بسيار بزرگ است .
هامش
( 1 ) نساء / 54 .
( 2 ) نساء / 55 .
( 3 ) بقره / 143 .