نخوابيدهاند ( و نمردهاند ) تا در هنگام نبش قبرتان كسى در اين باره شك نكند ، ( كه قبرى كه نبش مىشود ، مربوط به شما دو نفر است ) و اگر در ميان سايرين ، دفن مىشديد ، افرادى گرفتار ترديد مىشدند ( و مىگفتند : اين جسدها مربوط به آن دو نفر نيست ) آنگاه بر شاخههاى درختى خشك ، مصلوب مىگرديد ، و آن درخت ، به برگ سبز مىگردد و شاخههايش مىرويد ، و به اين وسيله ، محبان و خشنودشوندگان به كارتان ، مورد آزمايش قرار مىگيرند تا پاك از ناپاك جدا شود گويا من شما را مىنگرم كه مردم از مصيبتى كه به آن گرفتار شدهايد ، ( از خدا ) عافيت مىطلبند ، پرسيد : يا على عليه السّلام چه كسى اين كارها را انجام مىدهد ؟
فرمود : دستهاى كه ميان شمشيرها و غلاف آنها ، جدايى افكنده و خداوند ، براى يارى دينش ، آنان را برگزيده ، لذا در راه خدا از سرزنش ، كسى نمىهراسند ، گويا مىبينم كه شما دو تن ، با بدنهايى تر و تازه ، از گور بيرون كشيده و مصلوب مىشويد ، و اين ( تازگى بدن ) وسيلهء فتنهء دوستانتان مىگردد ، و سپس آتشى را كه براى ابراهيم و يحيى و جرجيس و دانيال عليه السّلام و هر پيامبر و صدّيق و مؤمنى ، افروخته گشت ، مىآورند پس از آن آتشى را كه بر در خانهء من افروختيد ، تا من و فاطمه و حسن و حسين و زينب و ام كلثوم را بسوزانيد ، مىآورند تا با آنها سوزانده شويد ، و بادى سخت و كشنده مىوزد و پسماندهء شمشيرها بدنتان را ، نابود و تباه مىسازد و به دوزخ برده مىشويد ، آنگاه به صحرايى كه جاى نابودى شما بود ، برده مىشويد جايى كه خداى عزّ و جل فرموده :
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١٤٧