كتاب غريب القرآن و جز آن از اوست . وى در سال 141 ( ه . ق ) وفات يافت ، و پيش از اين نامش ذكر شد .
41 - حسن بن داود بن حسن بن عون نقار ، او كتاب اللغه فى مخارج الحروف را تأليف كرد و سرانجام در سال 352 ( ه . ق ) درگذشت ، در مبحث نحويان از او ياد شد .
42 - داود بن هيثم بن اسحاق بن بهلول ، كنيه او ابو سعد تنوخى انبارى كوفى بود و در سال 316 ( ه . ق ) در انبار جان سپرد ، نام او بيان شد .
43 - على بن حمزه معروف به كسايى ، كنيهاش ابو الحسن و غلام خاندان اسد بود و در سال 189 ( ه . ق ) درگذشت . نامش ذكر شد .
44 - على بن محمد بن عبيد بن زبير اسدى معروف به ابن كوفى ، وى كتاب الفرائد والقلائد فى اللغه را تأليف كرد و در سال 348 ( ه . ق ) از دنيا رفت .
45 - عمر بن ابراهيم بن محمد علوى زيدى از بزرگان علم لغت بود وى در سال 442 ( ه . ق ) متولد شد و در سال 539 ( ه . ق ) وفات يافت . درگذشته از او ياد شد .
46 - مفضل بن سلمة بن عاصم ، ابو طالب ، او كتاب البارع فى اللغه را نوشت و در حدود سال 250 ( ه . ق ) درگذشت .
47 - احمد بن ابراهيم بن اسماعيل بن داود بن حمدون نديم ، ابو عبد اللّه ، استاد ابى عباس ثعلب و از نزديكان و دوستان متوكل بود ، شيخ در فهرست و نجاشى در رجالش نام او را ذكر كردهاند ، وى گويد : او استاد و بزرگ لغويان بود كه در قرن سوم ( ه . ق ) مىزيست .
48 - محمد بن احمد بن ابراهيم معروف به صابونى ، از ياران حضرت على الهادى ( ع ) بود و كتاب المفاخر فى اللغه از اوست ، وى در سال 300 ( ه . ق ) درگذشت .
تاريخ الكوفة ( تاريخ كوفه ) ( فارسى ) — صفحة 541
مساهمون: سعيد راد رحيمى
ص٥٤١