صدارت خلافت در كوفه
صدارت خلافت ، يكى از مقامهاى بلند پايه بود و اين صفت جز در اواسط قرن هفتم شناخته نمىشد . به نظر مىرسد كه اين مقام در اصل ، يكى از مقامهاى حكومتى ايرانيان و مقام رياستى بوده كه فرماندار يا پادشاه اعطا مىكرده است .
اين مقام در تمام كشور يا قسمتى از آن ، بنابر مسئوليت عام يا خاص خود ، به كارهاى حكومت رسيدگى مىكرد ؛ افرادى كه در اواخر قرن هفتم اين مقام را عهدهدار شدند ، عبارتند از :
1 - نقيب بزرگ زينالدين هبة اللّه بن ابى طاهر ، متولّد سال 667 ( ه . ق ) ، حكومت و سرپرستى شهرهاى حلّه و كوفه و نجف و كربلا را عهدهدار شد . وى به عنوان سياستمدار ، رئيس و شخصى سخاوتمند در آنجا اقامت كرد « 1 » . مؤلف كتاب غاية الاختصار ( ص 73 - 74 ) گويد : وى امروزه يكى از شريفترين طالبيان به شمار مىرود و از نظر سخاوت ، نجابت ، بزرگوارى ، نماز ، بخشش و شرافت از همگنان خود پيشى گرفته بود ، پدرش فقيه فخر الدين موجب روشنى ديدگان و شادى دل بود و برادرش تاجالدين نيز اين گونه بود .
2 - فخرالدين مظفر بن طراح به دستور حاكم عراق ، جمال الدين دستجردانى به حكومت حله ، كوفه و مسيب منصوب شد . وى سخاوتمند ، بخشنده ، زيرك و سياستمدار بود ، عربها و مردم از او بيم داشتند . او چندين بار به مقام صدارت رسيد و
هامش
( 1 ) - هبة الدين مذكور ، ملقّب به زين الدين است . وى فرزند فقيه عامل ، فخر الدين يحيى بن ابى طاهر هبة اللّه بن شمس الدين ابى حسن على بن محمد مجد شرف بن ابى نصر احمد بن احمد ابى الفضل على بن ابى تغلب على ، رئيس نقيبان فرزند حسن اصم سوراوى بن ابى الحسن محمد فارس نقيب بن يحيى بن حسين نسابة بن احمد عمر بن يحيى بن حسين ذى العبرة . نسب او در كتاب عمدة الطالب ، ص 251 نيز چنين آمده است . ما نيز در كتاب عداد النقباء ، ص 205 اين گونه ذكر كرديم . به منظور كسب اطلاع بيشتر به آن مراجعه كنيد - م .